ضرورت نگاه جامع به طول حیات ائمه علیهم السلام و عدم اکتفا به مصائب ایشان
توضیحات:
کیفیت صحیح عزاداری برای سیدالشهدا علیه السلام
ضرورت نگاه جامع به طول حیات ائمه علیهم السلام و عدم اکتفا به مصائب ایشان
26در یك مجلسی بودیم و مصیبتی خوانده شده بود و اشعاری و نوحه و سینهزنی و این چیزها. من احساس كردم كه بهتر نبود كه در انتخاب این اشعار، در انتخاب این كلمات، در انتخاب این تعابیر یك كلمات خیلی با معناتر. آخر در روضه سیدالشّهدا خیلی چیزها پیدا میشود، خیلی مسائل گیر آدم میآید نباید آدم به این چیزهای پایین خودش را گیر بدهد و در آنجا توقّف كند. خیلی معانی در این جریان هست. كربلا هر لحظهاش یك صحنه است یك صحنه اسوه و یك صحنه تعلیم، تعلیم، تعلیم، یاد بدهد. آن صحنهها را انسان بیاورد و به شعر بیاورد كه دلها را تكان بدهد، بِكَند، دلها را بكند و به آن فضا حركت كند.
انشاءاللَه كه مقصود و منظور بنده از طرح این مسائل این باشد كه آن آثار و آن بركاتی كه بزرگان بر اینگونه مجالس مترتّب كردهاند آنها برای ما حاصل بشود و با دائماً زیاد كردن این مسائل و طولانی كردن و اینها این مسائل پیدا نمیشود، این مطالب پیدا نمیشود. آنچه كه آنها فرمودند. راه و روشی كه آنها به ما تعلیم دادند این است كه سیدالشّهدا را انسان وسیله قرار بدهد برای رسیدن به توحید. به غیر از سیدالشّهدا ما كه را داریم؟ وسیله قرار بدهد. آیا با اینگونه مجالس انسان به این نقطه میرسد؟ گمان نمیكنم، گمان نمیكنم برسد. وسیله قرار دادن سیدالشّهدا یعنی آمدن سیدالشّهدا را نه به عنوان یك موجودی كه در هزار و چهار صد سال پیش بوده نه، سیدالشّهدا را به عنوان یك فرد كه الان در امشب حضور دارد. چه میخواهد از من چه میخواهد؟ از رفتار من چه میخواهد؟ از رفتارم در اجتماع چه میخواهد؟ از رفتارم با خانواده چه میخواهد؟ از رفتارم با رفیق چه میخواهد؟ از رفتار شخصی، عبادی، غیرعبادی، معاملات، اینها چه میخواهد، معاملات چه میخواهد؟
مگر به عمر سعد حضرت نفرمود به جای آن باغهایی كه ابن زیاد از تو بگیرد من از باغهای مدینه به تو میدهم این معامله است دیگر. البته حالا این ظاهر است اینكه چیز ظاهر است. این یعنی چه؟ یعنی اگر ما در یك جا گیر كردیم و دیدیم در این مسئله یك ایراد و اشكالی دارد نباید وارد شویم. نباید دنیا را بر آخرت ترجیح بدهیم. متأسّفانه امروز فرهنگ مادّی بر آن تصرّفات ما و در اعمال ما حاكم است. این فرهنگ باید عوض شود و تبدیل به یك فرهنگ عاشورایی بشود، فرهنگ كربلایی بشود و آن فرهنگی كه انسان را با روح و روان و جان سیدالشّهدا علیه السّلام آشنا میكند.

