ضرورت نگاه جامع به طول حیات ائمه علیهم السلام و عدم اکتفا به مصائب ایشان

رسول خدا فرزندش حضرت ابراهیم از دنیا رفت، گریه كرد و فرمود كه: ما تسلیم رضا هستیم و قلب شكسته می‌شود و اشك جاری می‌شود و ما غیر از رضای الهی چیزی را نمی‌خواهیم. همان كیفیت می‌آید حاصل می‌شود. آن خلیفه دوّم بود كه می‌آمد می‌گفت كه این كارها را بگذارید كنار، این مسائل را بگذارید كنار و كار رسول خدا را مورد اعتراض قرار داده بود. حزن كه اشكال ندارد، قلب شكسته می‌شود اشك از چشم انسان می‌آید. ولی در عین اینكه این اشك می‌آید این قلب می‌خواهد از شدّت شعف كه چه دارد در اینجا حاصل می‌شود، این خدا چگونه دارد نسبت به این بندگانش هنرنمایی می‌كند، این حالت را وقتی احساس می‌كند اصلًا قلب می‌خواهد منفجر شود.

لذا این مسئله مسئله‌ای است كه باید به این مطلب پی برد. كسانی كه اهل حقیقت‌اند و اهل توحیدند و اهل سیرند اینها به این مطالب می‌رسند، به حقیقت این مطالب می‌توانند دست پیدا كنند. من شنیده بودم بعضی‌ها هستند نماز شب كه می‌آیند بخوانند در كفنشان نماز شب می‌خوانند. برای اینكه عذاب قبر برداشته شود پس تو نماز شب را برای عذاب قبر می‌خوانی؟ نماز شب را برای خدا دیگر نمی‌خوانی! یا افرادی هستند كه می‌گویند ما چند دوره قرآن بر روی قبرمان خواندیم. من حتّی از بعضی شنیدم كه سه دوره قرآن ختم كردیم روی قبرمان كه عذاب قبرمان برداشته شود! مگر انسان قرآن را برای عذاب قبر می‌خواند؟ قرآن را باید برای رسیدن به مطالبش خواند، برای رسیدن به آن نورانیتش خواند، برای رسیدن به آن مفاهیمش خواند. در آیات قرآن باید تأمّل كرد، آیات قرآن آیات كلیدی است. انسان باید جلوی چشمش قرار بدهد، نه اینكه برای عذاب قبر، نه اینكه انسان كفن را می‌پوشد نماز شب در آن بخواند.

اویس قرن از یك جا می‌گذشت دید یك نفر قبر كنده در آن نماز می‌خواند. گفت چه كار می‌كنی. گفت نماز می‌خوانم. گفت برای چه؟ گفت برای اینكه عذاب قبر نداشته باشم. گفت چند سال است می‌خوانی؟ گفت: بیست سال. گفت: بیست سال است كه از خدا داری دور می‌شوی. اویس فهمیده مطلب را، اویس رند است. او می‌داند كه باید عذاب قبر را گذاشت كنار از فكر رفت بیرون، سؤال نكیر و منكر را گذاشت كنار، مسائل كنار گذاشت. وقتی‌كه می‌گوید اللَه اكبر فقط خدا بیاید در نظر. اللَه اكبر قرض‌هایم را بدهم! اللَه اكبر درد كمرم خوب شود! اللَه اكبر فلان بیماری بد را دارم درمان شوم! اللَه اكبر ... تمام اینها چیست؟ توهّمات است. تمام اینها تخیلات است. اینها هست، عذاب قبر و اینها هم هست آنها هم به جای خود. امیرالمؤمنین علیه‌السّلام به ما راه یاد می‌دهد، مبنا دارد به ما نشان می‌دهد، معیار دارد در اختیار ما می‌گذارد می‌گوید من نماز نمی‌خوانم برای اینكه در بهشت بروم، من نماز نمی‌خوانم كه در بهشت بروم. این همین است. آن نمازی كه در آن باشد كه انسان به بهشت برود دیگر آن نماز نیست. اینها دارند به ما یاد می‌دهند. این حرف از من نیست از خود ائمّه این مسائل است و نماز نمی‌خوانم به خاطر اینكه جهنّم نروم یعنی وقتی‌كه می‌گویم اللَه اكبر اگر به تو بگوید جهنّمی نیست. می‌رویم پی كارمان دیگر.