ضرورت نگاه جامع به طول حیات ائمه علیهم السلام و عدم اکتفا به مصائب ایشان

امّا عرض بنده در آن مجلس قبل این بود كه مكتب توحید و مسیر امام علیه السّلام مكتب عبور است نه مكتب توقّف و سكون. امام علیه السّلام هم عزا دارد و هم عروسی دارد. هم جشن دارد و هم فقدان دارد. هم مرض دارد و هم صحّت دارد. هم ضیق دارد و هم رفاه دارد. همه اینها در زندگی امام علیه السّلام است. ما فقط از امام و از ائمّه مصیبتش را گرفتیم بقیه را همه را ول كردیم، انگار این ائمّه فقط برای گریه و زاری ما آمدند! اینكه نشد، این ماندن در مصیبت است، توقّف در مصیبت است نه توقّف در سیدالشّهدا. سیدالشّهدا قبل از واقعه كربلا همان‌طوری كه خدمت رفقا عرض كردم قبل از واقعه كربلا امام بود. یك امام معصوم بود و همان عصمت امام علیه السّلام بود كه واقعه كربلا را از سایر واقعه‌ها متمایز ساخت. هیچ واقعه‌ای در تاریخ نبوده است و نخواهد بود و بر هر واقعه‌ای اسم كربلا گذاشته شود حرام است و توهین به مكتب تشیع است و اهانت به مقام عصمت و خطاناپذیری امام علیه السّلام است و تصرّفاتی كه دارد در همه مراتب. خیلی وقایع زیاد است، افراد خیلی خوبی بودند از دنیا رفتند، شهید شدند به جای خود، همه مأجور، همه محمود و همه مورد رضای الهی، ولی كربلا نیست. كربلا یك مسئله دیگر است. عاشورا نیست، عاشورا یك مطلب دیگر است. عاشورا مدیر آن سیدالشّهدا بود، سیدالشّهدا بود، سیدالشّهدا عنوانی است مربوط به یك نفر و آن حسین بن علی بن ابیطالب، نه آدم دیگر، نه آدم دیگر حالا یكی كشته شود در یك قضیه‌ای ما اسمش را بگذاریم سیدالشّهدا؟ حالا چون كشته شده است سیدالشّهدا است؟ نه، این غلط است. سیدالشّهدا لقبی است كه شیعه اتّفاقاً در حفظ و حراست از این عنوان و قداست باید كوشا باشد نه اینكه با ضمّ و ضمائم دیگر این مقام و موقعیت را دائماً بیاورد پایین آن هم یك سیدالشّهدا، آن هم یكی آن هم یكی چندتا شد؟ پس چند هزارتا سیدالشّهدا داریم! پس امام حسین كدام یك از آن‌ها بود؟