ضرورت نگاه جامع به طول حیات ائمه علیهم السلام و عدم اکتفا به مصائب ایشان
23را بكشند و چه كنند و خاكسترمان را فلان كنند ما دست برنمیداریم، چه بود؟ میایستاد این همچنین مردی بود. پس این با آنها است. پس این با آنها است. فقط فرقش این است كه زمانه هزار و دویست سال او را دیرتر به دنیا آورده است كه آن هم دست خودش نبوده است. مگر دنیا آمدن ما دست خودمان است؟ نه.
اگر روز قیامت ما به امام حسین بگوییم كه ما چه گناهی كردیم كه در روز عاشورا نبودیم و اگر بودیم مانند اصحاب تو فداكاری میكردیم چرا ثواب را خدا به آنها میدهد به ما نمیدهد امام حسین چه جوابی دارد به ما بگوید؟! میگوید شما نبودید. میگوییم مگر بودن دست ما بوده است؟ شما امتحان میكردید، امتحان میكردید ما را در آن زمان میدیدید كه ما جزء آن فراریها هستیم یا جزء آنهایی كه ماندند و تا آخر هم ایستادند و ذرّهای تردید و اضطراب و شك در وجود آنها نبود. حضرت میفرماید: هان! من جای حق نشستم. من جای حق نشستم. من جای عدل نشستم. من جای انصاف نشستم. مَن رَضِی بِعَمَلِ قَومٍ فَهوَ مِنهُم.1 اگر خودت را در موقعیتی احساس كنی. این احساس را من میگویم كه ما رفقا در این مجالس به دست بیاوریم، نه اینكه بر سر هم بزنیم، نه اینكه سروصدا و فریاد كنیم. با سروصدا این احساس برای آدم پیدا نمیشود. میدانید قضیهاش قضیه كیست؟
یكدفعه ما با مرحوم آقا سفر حج رفتیم همان سفر اوّل یك عدهای از یكی از این هیئتهای درجه یك طهران از مدیران و افراد و مؤسّسین هم در كاروان ما بودند آن زمان من، هفده سالم بود خودم یادم است كه یك شب یكی از اینها میگفت كه به یكی از همین افراد جریان نیمه شعبان بود كه خیلی مفصّل جشن میگرفتند و چه و چه ... و خیلی حالا دیگر من بیشتر توضیح نمیدهم كه خدای نكرده قضیه و مسئلهای برای شخصی نباشد. ولی رسیدن به مطلب منظور است میگفت: فلانی! سه روز است كه به خاطر امام زمان كفش را از پایم درنیاوردم! میگفت: به او گفتم رفیق پس چهطور نماز خواندی؟ گفت: نماز؟ نماز اینجا نیست! اینجا فقط امام زمان است، نماز را بگذار كنار همه وقت میشود خواند! این چه امام زمانی است كه نماز را از تو گرفته است؟ این چه امام زمانی است؟ این چه امام زمانی است كه حكم واجب و تكلیف را از تو گرفته. میگفت به خودش قسم سه روز است كه كفشم را از پایم درنیاوردم. حالا به چه كیفیتی میخوابید نمیدانم اگر راست میگوید و خوابش و مسائل دیگر اینها باید یك خورده فكر كرد در این قضیه! لابد بهتر میدانند. این امام زمانی كه بیاید نماز واجب را از آدم بگیرد این امام زمان، به درد میخورد؟ اینها تخیل نیست؟ این چیست؟ این در امام زمان توقّف كردن است، در امام زمانِ تخیلی نه امام زمانِ واقعی. امام زمان میگوید نمیخواهد برای من اینقدر خودت را به تعب بیندازی. باید به اندازه و روی حساب و بدون جنجال و بدون هیاهو و بدون تئاتربازی و بدون چشم و همچشمی. روزی چهار ساعت، میخواهی پنج ساعت بلند
- درر الفوائد، ج ١، ص ٩١ (با مقدارى اختلاف).

