ضرورت نگاه جامع به طول حیات ائمه علیهم السلام و عدم اکتفا به مصائب ایشان

 دیگر برای امام حسین. این می‌شود چه؟ این می‌شود تحت تأثیر خود مصیبت قرار گرفتن و مصیبت زده شدن.

 انسان نباید مصیبت زده شود. انسان باید غالب بر مصیبت باشد، حاكم بر مصیبت باشد. نباید خود را از دست بدهد نباید خود را گم كند. نباید از خود بیرون بیاید، غلط است. چقدر سیدالشّهدا در روز عاشورا، در شب عاشورا حضرت زینب و سایر افراد را دعوت به صبر می‌كرد مگر ما نداریم؟ لایذهبنّ بحلمك الشیطان.¹ شیطان مبادا حلم تو را برباید! عنان اختیار را از كفت برباید. این حرف‌ها حرف‌های امام حسین است. یعنی داد نزن، شیون نكن، مسلّط باش. حالا یك وقتی مسئله اصلًا از اختیار انسان خارج می‌شود در او بحثی نیست، آن اشكال ندارد. ولی نه انسان بیاید خود را بیندازد در این وادی، گریه‌اش نمی‌آید دائما داد بزند، گریه‌ات نمی‌آید ساكت بگیر بنشین. خودشان فرمودند مَن بَكی أو أبكی أو تباكی وجبت له الجنّة² امام صادق علیه السّلام فرمودند كسی كه گریه كند بر مصیبت ما، یا اینكه بگریاند. همین ذاكرینی كه می‌گریانند و مصائب را نقل می‌كنند. یا اگر از این دو قسم نیست حالش جوری نیست گریه‌اش بگیرد، خود را به حال حزن دربیاورد. این به حال حزن درآوردن یعنی خود را داخل در این مسیر كردن، داخل در این رودخانه كردن وجبت له الجنّة باید هم همین‌طور باشد؛ چون داخل در رحمت شده است، داخل در رحمت واسعه امام علیه السّلام شده است. به همین مقدار از ما خواستند، كافی است تمام شد. دیگر این چیزها را ندارد.

 وقتی‌كه سینه زده می‌شود آرام باید سینه زده شود. می‌گویند دیگر محكم بزن به هر اندازه كه امام حسین را دوست داری! بابا این مریض می‌شود، جراحت پیدا می‌كند. مگر این كارها درست است؟ یا اینكه مقدار عزاداری باید مشخّص باشد، یك مقدار متعارفی كه انسان بیاید و در آن حال و هوا قرار بگیرد، فیض ببرد و تمام شد. حالا سه ساعت سینه بزند بعضی می‌گویند كه بندگان خدا دعوت می‌كنند یك جا حالا نهاری یا شامی، تصوّر بر این است كه حالا قرار بر این است كه اطعامی باشد دیگر حالا هرچه می‌شود تا جان دارد و رمق دارد بزند كه یك وقتی این پولی كه اینجا خرج می‌شود حرام نشود! بابا همان یك ربع اوّل را به تو ثواب دادند بقیه آن دیگر هر چه آنهایی كه آنجا هستند و این شكمشان غرغر می‌كند و از سویدای دل دارند تو را دعا می‌كنند همه آن دعاها به تو می‌رسد! همان یك ربع اوّل، یك ربع بیست دقیقه، نیم ساعت، یك روضه و یك سینه، تمام شد، تمام شد. دیگر این همه تا یك بعد از نصف شب موقع عزاداری است شور بدهیم، نه! اینها توقّف در مسئله است! این مصیبت زده شدن است. سیدالشّهدا نمی‌خواهد بگوید باید در من مصیبت زده شوید، در من مصیبت زده نشدید با این كارتان مرا از دست دادید شما مرا از دست دادید.