معنا، اقسام و مراتب رزق و روزی

 نه این كه یك طرف یك عدّه خاصّی بنشینند، بقیه هم آن وسط فرض كنید كه فلانند. نه اینها همه در یك فضای دیگری است. مجلسی باشد همه با هم.

 مرحوم آقا می‌فرمودند كه مجلس ما همه با هم هستند. این طور نیست كه حتماً یك عده خاصی كنار باشند و آنها می‌آیند می‌نشینند، معمّم باشد می‌آید می‌نشیند، آن افرادی كه در همان مجالس مرحوم آقا بودند از رفقای مرحوم آقا یادشان است. هر كسی كه می‌آمد معمّم بود، اگر جا بود می‌آمد دم. البتّه ایشان می‌فرمودند كسانی كه مثلًا مسنّ هستند جا بدهید تكیه بدهند، محترم هستند و سنّشان بالاتر است و رعایت احترام را ایشان می‌فرمودند. ولی حالا اگر جا نبود همه می‌گیرند می‌نشینند. وسط مجلس هم معمّم است و هم غیر معمّم است، با هم قاطی هستند، با هم یكی است. اینها چیزهایی است كه رعایت نكردن آن حال و هوا را عوض می‌كند و از آن صفا بیرون می‌آورد. رعایت این مسائل ...

 الان هر كسی كه وارد می‌شود آقا صلوات بفرستید، خب برای چه صلوات بفرستید؟ خب آن هم مثل بقّیه می‌آید كناری می‌نشیند، منبری باید صحبتش را بكند، منبری باید حرفش را بزند، نباید حرف بشكند، نباید اذهان متوّجه بشود، چرا می‌گویند كه سلام كردن كراهت دارد بر خطیب؟ به خاطر این كه مطلب از دستش می‌رود، مطلب از دستش می‌رود. چرا سلام كردن بر شخص مصلّی كراهت دارد، سلام كه این قدر مستحّب است! چون حضور قلبش از بین می‌رود و اّلا جواب دادن و علیكم‌السّلام خب ذكر است، خود سلام خودش ذكر است، علیكم‌السّلام خودش ذكر است، السّلام علیك ذكر است. در تشّهد هم داریم: السّلام علیك ایهّا النّبی، السلام علی عباداللَه الصّالحین، السّلام علیك. خودش ذكر است. سلام به معنای سلامت است و به معنای امن است مقام سلام یعنی مقام امن كه مقصود از سلام، نزول امن و طمأنینه و سكونت از ناحیه پروردگار است ولی همین ذكر را نباید گفت، همین ذكر را نباید گفت. همین ذكر گفتن آن خلاف است. هر جایی كه ذكر نیست! هر جایی كه هر ذكری نمی‌شود گفت.