معنا، اقسام و مراتب رزق و روزی

 خاطر این است كه تمام این گریه‌ها كشك است، كشك است، كشك نه كشك خوب. كشك اقسامی‌دارد: بعضی كشكها خوب هستند، بعضی قّلابی و تقّلبی هستند، كشكهای چینی هستند، اینها قّلابی هستند، كشكهای خوب كشكهایی است كه در همین جا درست می‌كنند، همین جا به آن می‌رسند موادّش، شیرش؛ یك كشك قّلابی داریم كه اسمش كشك است و اگر از جای دیگر هم كه بیاید قّلابی‌تر می‌شود، اشكك می‌شود، افعل التّفضیل می‌شود. تمام این روضه‌ها و تمام این گریه‌ها همه چیست؟ همه اینها كشك است، نمی‌خواهم بگویم همه آنها نه، همین اغلبّیت آن همه این طور نیست. استثناء دارد. آن گریه‌ای كه تو باید آن روز پای منبر پیغمبر می‌كردی آن گریه بر مظلومیت پیغمبر بود، آن گریه از روی فهم بود؛ نه آن گریه كه الآن پیغمبر رسول خدا دارد می‌گوید كه بیایید، نمی‌دانم، هر كسی كه مطالبه دارد می‌كند، هر كسی كه شكایت دارد، بلند شود بیاید شكایتش را بگوید، خب این چیزی نیست. خب كار مهمّی نكرده پیغمبر، كاری نكرده، بسیار خب رسول خدا است باشد، ممكن است كه رسول خدا فرض كنید كه حالا فرض كنید كه این عصا را برداشتند به یك نفر هم خورده، حالا می‌گویند بیا این كار. ما حالا خیال می‌كنیم این شقّ القمر است. رسول خدا دارد می‌آید. كسی كه مطالبه دارد بیاید. ببینید ادراك مردم را می‌فهمید چیست؟

 همین الآن اگر بنده بیایم یك همچنین كاری بكنم فردا در اینترنت می‌زنند كه آقای تهرانی بلند شده گفته هر كسی مطالبه دارد بیاید. چیست؟ خب می‌خواهی بمیری بمیر دیگر. درگیر این همه روضه خواندن و این بساط ندارد. مردم اینها برای آنها ارزش دارد در حالی كه رسول خدا صلی اللَه علیه وآله كه نیامد تواضع كند. رسول خدا صلی اللَه علیه و آله نیامد كه در آخر عمری غریبم بازی دربیاورد. رسول خدا نیامد كه مظلوم نمایی كند! می‌دانید مظلوم نمایی چه جوری مظلوم نمایی بلد هستید دیگر، مظلوم نمایی، مردم هم قشنگ خوب گریه می‌كنند؟! رسول خدا نیامد كه این كار را بكند! نه، واقعّیت این است كه دارد از دنیا می‌رود نمی‌خواهد حقّی از او بر گردن كسی باشد. بفرمایید همچنین كار مهمّی انجام نداده، مظلومیت رسول خدا صلی اللَه علیه وآله این است كه فردا سه نفر دور علی نمی‌مانند. این مظلومیت است، باید به این قضّیه گریه كرد. به این مسئله باید فكر كرد كه این كه الآن دارد می‌رود، بیست و سه سال برای این مردم، برای این مردم بیست و سه سال سنگ خورده در پیشانی او، دندانش شكسته، زخم بر بدنش شده، در همه جنگها نفر اوّل بوده به دشمن، همین پیغمبر در غزوات، این حرف بنده نیست این حرف امیرالمؤمنین است كه حضرت می‌فرماید: كان أقرب الی العدوّ منّا از همه افراد به ما او به دشمن نزدیكتر بود و ما وقتی كه كوران آن جنگ می‌شد، در كوران جنگ در گرداگرد جنگ كنّا نلجأ برسول اللَه پناه می‌بردیم یعنی می‌رفتیم دور و بر حضرت كه از حضرت نیرو بگیریم، خلاصه از نفس حضرت، از خود وجود حضرت ببینیم رسول خدا در كنار ما است، جان بگیریم. این حرف امیرالمؤمنین است، كنا نلجأ برسول‌اللَه این حرف امیرالمؤمنین است در نهج البلاغه است، بروید ببینید، خودش در خانه نمی‌نشست به افراد بگوید بروید، بروید! خودش از همه افراد به دشمن نزدیكتر بود، در عین حال كه رسول اللَه هم بود، در عین حال كه حكومت هم دستش بود، ولی در عین حال از همه افراد به دشمن نزدیكتر بود. این چه بود؟ آن وقت اینها به جای این كه بیایند به این مسئله اساسی ركن اسلام و محور این حركت حكومت اسلام و عمود خیمه كه عبارت است از تمسّك به ثقلین، تمسك به اهل بیت، انّی‌