معنا، اقسام و مراتب رزق و روزی

ایشان هم، بنده خدا، با اینكه خب خصوصّیاتش را خب شنیدید، خودتان دیدید در كتاب روح مجرّد دیدید مرحوم آقا فرمودند اهل توسّل بود، اهل گریه بود، اهل چه بود ولی اینها كافی نیست، اینها كافی نیست. گریه كردن تنها كافی نیست، این كه این همه بزرگان روی آن تأكید دارند «فهمت كجا رفته» برای این موقع است. گریه كافی نیست، روضه خواندن و هیئت و این مجالس و مسجد و منبر ومحراب كافی نیست، این مسائل كافی نیست. توسّلاتی كه می‌شود شما نگاه كنید این كتابهایی كه خواندید در زمینه توسّلات، در زمینه فرض كنید كه مسائل معنوی، ببینید در آن چه مطالبی نوشته شده است؟ آقا می‌آید مریدان خودشان را جمع می‌كند افراد را جمع می‌كند، روضه موسی بن جعفر به خاطر چه؟! كه تذكره كربلای فلان كس درست شود، خنده دار نیست؟ خنده دار نیست؟ خب نشود كه نشود، مگر موسی بن جعفر فقط كاظمین است، آن موسی بن‌جعفری كه فقط كاظمین باشد دو ریال نمی‌ارزد، دو قران نمی‌ارزد. مگر موسی بن جعفر علیهما السلّام كاظمین است مگر؟! امام جواد علیه‌السّلام، نفس وملكوت موسی بن جعفر علیهماالسّلام و امام جواد علیه‌السّلام ارض و سماوات سبع را گرفته. آدم بیاید به امام علیه‌السّلام متوسّل شود تذكره درست شود. ببینید فهم نیست، آن وقت همین‌ها علم غیب هم دارند، از مطالب غیب هم اطّلاع می‌دهند. فهم وجود ندارد و نتیجه آن می‌رسد به جایی كه دیگر بیش از این كشف سرّ نكنیم یا مثلًا فرض كنید كه فلان شخص مرض دارد بنشینیم توسّلی پیدا كنیم، همه این حرفها. امام زمان را برویم ببینیم چكار كنیم تذكره درست شود و فلان مشكل حل شود و قرض او داده شود در این مسائل، در این مطالب می‌بینیم كه دور می‌زند حال و هوای اینها. این توسّلات و این مسائلی كه ایشان داشتند، حاج عبدالزّهرا داشت به جای خود محفوظ، چقدر فهم پیدا كرده بود؟ نسبت به توحید چقدر چشمش باز شده بود؟ نسبت به اولیای خدا چقدر معرفت دراین جا پیدا كرده بود؟ این مسئله مسئله مهم است، ادراك آن چقدر شده بود؟