دیدگاه اهل معرفت نسبت به مساله تغذیه وکیفیت بهره‌مندی از نعمات الهی

دهقان آمده زحمت كشیده زمین را آماده كرده، آبیاری كرده، نشاء كاشته، نمی‌دانم آمده هرس كرده، چقدر كود داده، بلند كرده، اینها رسیده، از آن طرف خدا خورشیدش را امر كرده، ملائكه را امر كرده، كه بیاید باران نازل كرده نور آمده، به زمین امر كرده كه استعداد خود را ابراز كن! قابلیت خودت را اظهار كن! این را رشد بده بیاید بالا، این كارها همه انجام شده واین برنج درآمده! حالا برنج شكسته است، حالا نصفه است، حالا چون نصفه است من باید در سرش بزنم؟ چرا باید در سرش بزنیم. كه این برنج، برنج نصفه است، ببخشید قابلیت شما را نداشته ببخشید دیگر نرفتیم گونی كیسه برنج‌مان تمام شده بود، نرفته بودیم این برنج نصفه كه مال آش بود و این چیزها، این دفعه بیایید ما از خجالت شما در بیاییم! دیدید كه گاهی اوقات مهمان می‌رود یك‌جایی یكی دو روز می‌ماند موقعی كه خواستند بروند آن به صاحب خانه می‌گوید كه انشاءاللَه شما بیایید ما از خجالت شما در بیاییم یعنی چه؟ یعنی ما آمدیم به شما زحمت دادیم الآن در این جا بدهكار شدیم، شما هم بیا آن جا به ما زحمت بده، تازه یر به یر بشویم، معنایش این است دیگر! از خجالتتون در بیاییم یعنی ما در این جا زحمت دادیم به شما، ببخشید آمدیم این جا خلاصه خوردیم و شما را به زحمت انداختیم، شما هم بیا آن جا دو روز به ما زحمت بده، بی‌حساب بشویم. غلط است، اصلًا نباید این حرف را زد! بله، بعدش شما تشریف بیاورید از دیدنتان خوشحال بشویم، از دیدن شما خلاصه منزل ما را تبّرك كنید، هزار تا حرف می‌شود زد، هزار تا تعبیر می‌شود آورد، حتماً باید بگویید از خجالت شما دربیاییم!

من دیده‌ام حتی من دیده‌ام یك وقتی از نزدیكان ما حرفی زد! بابا این چه حرفی است؟! او كه نفهمید ولی حالا تو دیگر نگو مثل این حرف، حرف صحیحی نیست، در فرهنگ اهل ادب این حرف زده نمی‌شود چون بالاخره توابعی دارد. این مسئله خب همین است. نعمت، نعمت است، تفاوتی ندارد.