دیدگاه اهل معرفت نسبت به مساله تغذیه وکیفیت بهره‌مندی از نعمات الهی

مرحوم آقا هم به ما همین را می‌فرمودند، می‌گفتند: وقتی می‌روید گوشت بخرید، نگویید گوشت بدون استخوان، نگیرید هیچ وقت! به ما ایشان می‌فرمودند: گوشت با استخوان بگیرید و مقدار چربی كه باید باشد چون اگر شما این گوشت بدون استخوان بگیرید، آن استخوان را به یك بیچاره می‌دهد و سهم او را كم می‌كند، نه این كه بخواهد .... چون اینها معمولًا افرادی هستند كه حالا هر صنفی هم افراد مختلف دارد، ممكن است اجحاف بشود. علی كل حال ایشان می‌فرمودند كه چرا باید فرض كنید كه یك فردی می‌خواهد بیاید و این ندارد، فقط بیاید استخوان بگیرد! باید گوشت هم بگیرد. اگر شما گوشت را با استخوان گرفتی این به مقدار مساوی برای همه تقسیم می‌شود و همه به یك مقدار می‌برند. هم از استخوان استفاده می‌كنند كه باید باشد و هم از آن مقدار گوشت. لذا ما همیشه، الآن هم همین طور است! من وقتی كه به بچه‌ها می‌گویم كه گوشت بگیرند، می‌گویم گوشت بدون استخوان نگیرید! هر چه می‌خواهید بگیرید بگویید استخوان هم با آن باشد.

اینها چیزهایی است كه به حسب ظاهر باید رعایت بشود و آن دیدگاهی كه نسبت به مسئله تغذیه هست، آن به این نحو باید آن اصلاح بشود كه برای سالك، برای سالك راه خدا و آن كسی كه می‌خواهد به اصطلاح دیدگاه خودش را نسبت به مسائل، دیدگاهش را در دیدگاه توحیدی بخواهد قرار بدهد، باید همه اشیاء را، همه را نعمت‌های الهی باید ببیند و تفاوتی نباید بگذارد بین آنها از نقطه نظر دیدگاه، از نقطه نظر خاصیت و مطلوبیت! خب فرق می‌كند، انسان خب یك میوه برایش ضرر دارد، نمی‌گیرد. یك میوه برایش خوب است، آن را می‌رود می‌گیرد. نه، صحبت در این نیست! از نقطه نظر دیدگاهی كه در بعضی مورد رغبت هست و بعضی نیست.

صائم وقتی كه روزه می‌گیرد، در صوم خودش و در طول روزه نباید ذهنش به این متوجّه باشد كه در افطار چه خواهد شد؟ آیا در افطار ...، چون توجّه به این مسئله در طول روز برای افطار آن حالت روزه را در او كمرنگ می‌كند، صائم در حال روزه توجّه به هیچ چیز نباید داشته باشد! فقط باید به این توجّه كند كه در سر افطار هر چه آوردند! اما این كه چه هست و فرض كنید كه چه نوعی هست و چه خصوصیتی داشته باشد، این از مطالبی است كه مورد نهی قرار گرفته كه آن توجّه انسان و آن اثری كه باید بگذارد، آن اثر را از آن به اصطلاح مطلوبیت آن و از آن تأثیرش كم می‌كند و همینطور نسبت به موقع سحری، بله باید غذای خودش را جوری تأمین كند كه بتواند نیازهای بدنش را تأمین كند و حالت نشاط برای او بیاورد و سستی و ضعف و اینها را نباید در او داشته باشد. از این نقطه نظر اشكال ندارد، مخصوصاً در در وقت سحر.