دیدگاه مکتب عرفان نسبت به مساله تغذیه و پرهیز از افراط و تفریط (١)
1 یکی از امور بسیار مهم در راستای وصول به مراتب عالیه کمالی مسئله تغذیه و پرهیز از افراط و تفریط نسبت به آن می باشد. 2 برداشت نادرست اغلب افراد از مسائل سلوکی. 3 تأکید مرحوم علامه طهرانی مبنی بر پرهیز افراد از احاله دادن مسائل و امور به سایر افراد و سلب مسئولیت از خود. 4 توقعات نابجا و نادرست افراد از اولیاء الهی و بزرگان. 5 عملکرد ائمه اطهار علیهم السلام و اولیاء الهی بر اساس مسئله ظاهر می باشد. 6 تأکید بلیغ علامه طهرانی مبنی بر مطالعه سیره و تاریخ ائمه اطهار علیهم السلام و ادراک کیفیت منش و ارتباط ایشان با مخالفین خود. 7 عدم تأثیر مناصب و امور اعتباری در کیفیت ارتباط و تعامل ائمه اطهار علیهم السلام با مردم. 8 توضیحی در ارتباط با نحوۀ ارتباط و تعامل امیرالمؤمنین علیه السلام با افراد . 9 رسیدن به مراتب کمالی و رشد ، تنها در صورت حرکت در مسیر و راهی است که ائمه اطهار و اولیاء الهی ترسیم کرده اند . 10 کیفیت عملکرد مرحوم علامه طهرانی در مواجهۀ با مخدّرات . 11 عدم ترقی و رشد فردی که از مرحوم قاضی طلب دستور برای نیفتادن چشمش به نامحرم کرده بود. 12 پایه و اساس مسئله سلوک الی اللَه مراقبه می باشد. 13 دلیل تأکید بزرگان مبنی بر پرهیز افراد از عصبانی شدن نسبت به امور. 14 چگونه پرداختن به مسائل سلوکی و قیام به نماز شب و اوراد از طرفی و عدم رعایت مسائل و وظائف در روز موجب توقف و تثبیت نفس سالک می شود. 15 توقعات نابجای برخی از شاگردان مرحوم حداد از ایشان. 16 انسان همواره باید مسیر خود را در زندگی به گونه ای ترسیم کند که بر طبق مشیت و تقدیر و رضای الهی باشد.
مرتب سازی:
دیدگاه مکتب عرفان نسبت به مساله تغذیه و پرهیز از افراط و تفریط (١)
1اعوذ باللَه من الشيطان الرجيم
بسم اللَه الرحمن الرحيم
امام صادق علیهالسّلام راجع به كیفیت تغذیه و آن مسائلی كه در حول و حوش این قضیه قرار دارد در حدیث عنوان، مطالبی را میفرمایند كه لازم است انسان نسبت به آن مطالب توجه داشته باشد و دقت كند و كیفیت تغذیه خود را بر آن اساس تنظیم كند تا این كه از دو جنبه افراط و تفریط برحذر باشد و بتواند یكی از امور بسیار مهم، در راستای وصول به مراتب و مطالب عالیه را مورد دقت و توجه قرار بدهد. البته این مسئله، مسئله بسیار مهمی است و از آن چه بسا غفلت میشود به خاطر عدم توجه به اهمیت آن و توجه بیشتر به مطالب و مسائل دیگر.
بارها خدمت رفقا من عرض كرده ام، برداشتی كه انسان از مسائل سلوكی دارد یك برداشت صحیحی نیست اكثرا افراد برداشت شان و معادلاتی كه در این زمینه ملاحظه میكنند، صحیح نیست و بیش از آن چه كه بخواهند موانع را در خود جستجو كنند و درصدد رفع آن برآیند دست نیاز و حاجت را به امور خارج از اختیار و اراده خود دراز میكنند در حالی كه انسان باید با همین امكانات و با همین استعداد و با همین اموری كه خداوند در وجود او نهادینه كرده است، این راه را طی كند.
عرض كرده ام خدمت رفقا كه بارها مرحوم آقا این مطلب را گوشزد میكردند به واسطه این كه همه ما در این مسئله نقطه ضعف داریم و همه ما نسبت به این مسئله مورد ابتلا هستیم، كه همان طوری كه فرض كنید كه یك شخصی وقتی كه مریض میشود در مراجعه به درمان نگاه به خود نمیكند، بلكه نگاه به طبیب میكند و همه امور را از طبیب میخواهد به دست بیاورد و كسب كند، در حالتی كه طبیب فقط یك نسخه میدهد و بیش از این كاری انجام نمیدهد، رعایت این نسخه بر عهده خود بیمار است پرهیز از آن اموری كه برای او مضر است بر عهده خود بیمار است و تسریع در معالجه بر عهده خود بیمار است، او این نسخه را میدهد و همین طور پرهیزها را میگوید و بعد خداحافظ شما را به خیر و ما را به سلامت، این كاری است كه پزشك میكند بقیه مسائل دیگر بر عهده او نیست، یك جراح وقتی كه عمل جراحی انجام میدهد خب آن مقدار وظیفه او است كه این عمل را انجام بدهد، درست هم انجام بدهد، مواظب باشد كه آن موضع عمل عفونت نكند، عمل صحیح باشد، ولكن مسائل بعد از آن عمل یعنی همان جنبه نرسینگی (پرستاری) قضیه كه باید پیگیری بشود و به دنبال همان عمل قرار بگیرد از خود عمل مهمتر است، چون اگر این مسئله رعایت نشود خب عمل ناتمام میماند و چه بسا منتهی به مرگ بیمار میشود، خود بیمار و همین طور اطرافیان باید نسبت به این مسئله دقت كنند.