کیفیت تأثیر غذا بر روح و ملکوت افراد

 را از ما كرده بودید و ما فراموش كرده بودیم، حضرت فرمودند: خب خیلی خب، بسیار خب، بسیار خب، در این بسیار خب‌ها خیلی چیزها خوابیده!، بسیار خب، حالا درستش كنیم، ظهری درست كردند و همان موقع كه درست كردند یك دفعه یك فقیری آمد دم در، من نمی‌دانم خدا این ملائكه‌اش مثل اینكه وقت سرشان نمی‌شود (مزاح)، آن سر قضیه و یطعمون الطعام علی حبّه مسكیناً و یتیماً و اسیراً، سه روز روزه، با شكم گرسنه و روزه نذری كه كرده بودند همین موقع افطار باید فقیر بیاید، فردایش باید یتیم بیاید آن روز دیگر باید اسیر بیاید، بیا آقا ببر برای خودت و زن و بچّه‌ات و حالا هم همین، حالا برای امیرالمؤمنین یك سال از این قضیه گذشته و جگری خواسته و حالا كه پیدا شده آن سر ظهر آمده جبرائیل به او می‌گوید برو من نشانت می‌دهم، از آن خیابان برو بعد بپیچ در آن خیابان، در این كوچه همین دم در بایست، همین دم در بایست، در بزن آی من فقیرم، گرسنه‌ام، غذا ندارم، ای داد بیداد بیا بابا امیرالمؤمنین علیه‌السّلام رو كرد به آن افرادی كه در منزل بودند و فرمودند این جگر را به این بدهید كه برود با زن و بچّه‌اش این را بخورد و عبارت عجیبی دارد و عبارت عجیب حضرت این است لان لا نقرأ فی صحیفتنا غداً أَذْهَبْتُمْ طَيِّباتِكُمْ فِي حَياتِكُمُ الدُّنْيا وَ اسْتَمْتَعْتُمْ بِها فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ بِما كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ‌¹ عجیب! برو زود این كبد را به این فقیر بده تا این كه فردا در صحیفه اعمالمان نخوانیم كه طیبات را در حیات دنیای خودتان صرف كردید به لهو و لعب، به غفلت از یاد خدا صرف كردید و حالا كه این طور است پس آن عذاب هون، آن عذابی كه موجب سرشكستگی و سرافكندگی و خجلت در قبال پروردگار هست، ما شما را به آن عذاب به خاطر كارهایتان مبتلا می‌كنیم.