سرّ انتساب گناه به خود در مناجات ائمۀ معصومین علیهم السلام (2)

در یك فضایی می‌روید حالت روحانی پیدا می‌كنید، در یك فضای دیگر می‌روید حالت قبض پیدا می‌كنید، یك عمل خیر انجام می‌دهی بالا می‌روی! یك عمل خلاف انجام می‌دهی پایین می‌آیی! اینها مال چیست؟ به شما نشان می‌دهیم كه آن چه را كه خیر به شما می‌رسد از ما است، خودت را گول نزن، خودت را فریب نده و موقعیت خودت را اشتباه نكن، تو همان كسی هستی كه عنایت ما به تو نرسد، تو دچار این همه خطا می‌شوی، این همه گناه می‌شوی، این همه جنایت می‌شوی، تو كه سابق پایت نمی‌خواست روی مور برود، الان می‌زنی و درو می‌كنی و انسانها را روی زمین به هم می‌ریزی و از كشته پشته می‌سازی و هیچ باكت هم نمی‌شود، و همه را هم توجیه می‌كنی! چرا؟ چرا گم كردی خودت را؟ چون ما را فراموش كردی، وضعیت ما را فراموش كردی، رسیدی به موقعیت ذاتی خودت، فعلیت ذاتی، آن فعلیت ذاتی چیست؟

جانی، غاصب، آدم كش، دزد، بی‌حیا، بی‌شرم، هر چه را كه بگویی به آن موقعیت ذاتی انسان بدون توجه به آن طرف، بدون توجه به ولایت، بدون توجه به آنها آن انجام می‌شود.

خیال نكنید این قضیه فقط مربوط به مسلمانها و اینها است!! نه، آن مسیحی كه دارد در موقعیت صلاح حركت می‌كند آن متصل است، برایتان توضیح دادم كه چطور مسیحی‌ها به أمیرالمؤمنین نزدیكند و ما دوریم، چطور یهود به ولایت نزدیك است و ما دوریم، چطور آن كسی كه خبری از خدا ندارد ولی دارد بر اساس فطرتش حركت می‌كند، فردی كه نمی‌تواند خلاف را بپذیرد، فردی كه با آن موقعیت فعلی خودش حق را بفهمد، تشخیص می‌دهد و جلو می‌رود، آن به ولایت نزدیكتر است از آن شیعه أمیرالمؤمنین، عالِمی كه خود را دنباله رو می‌داند، ولی پا روی حق می‌گذارد، با سر می‌برندش وسط جهنم، در قعر جهنم بغل آن دو تا می‌گذارندش، چون از روی عناد رفته این كار را انجام داده، آن مسیحی و یهودی و آن كسی كه از خدا خبر ندارد و با فطرتش حركت كرده، آمده و جزو مستضعفین است، در روز قیامت أمیرالمؤمنین می‌گوید: بیا بغل خودم! ما به باطن نگاه می‌كنیم، ما به ظاهر نگاه نمی‌كنیم.