سرّ انتساب گناه به خود در مناجات ائمۀ معصومین علیهم السلام (2)

دو تا كتاب از مرحوم آقا اخیراً منتشر شد، كتاب انوار ملكوت، همان نوشته‌های خطی ایشان از مرحوم آقا انتشار پیدا كرد، این را رفقا زحمت كشیدند خدا خیرشان بدهد، واقعا خدا خیرشان بدهد، اجرشان بدهد و می‌شود گفت كه در این مسئله خیلی صفای دل را تأمین كردند، با صفای دل و با خلوص حركت كردند، به نام انوار ملكوت، راجع به مسجد و دعا و این مسائل و اینها بود.

من یك شب به آن افرادی كه مسئول این قضیه بودند گفتم بیایند منزل. آمدند. گفتم من می‌خواهم كاری كنم، گفتم كه شما خیلی زحمت كشیدید و اینها؛ می‌خواستم ببینم، برای خودشان این قضیه را روشن كنم. منتهی خوب برای من روشن بود، معلوم بود، كسی كه با صفا و با یك موقعیت كاری می‌كند، كارش، وضعش، خلوصش مشخص است، گفتم كه من در نظر دارم كه این دو جلد كتاب را بفرستم در جایی دیگر و كسی دیگر چاپ بشود و به اسم كس دیگر بهتر است، این طور به نظرم می‌آید این كتابی كه الان آماده شده با یك اسم دیگر، با یك جریان دیگری و با كیفیت دیگری به طبع برسد، خواستم كه ببینم كه نظر نسبت به این چیست؟ آن افرادی كه بودند، گفتند: ما می‌خواهیم كتاب مرحوم آقا چاپ بشود! هر كی می‌خواهد، به هر اسمی‌می‌خواهد، باشد و به هر وضعی می‌خواهد باشد، هر كاری می‌خواهید بكنید.

گفتم: برای شما اشكال ندارد من اسم را عوض بكنم، گرچه در آنجا هم اسمی نیامده نسبت به افراد؛ خودشان از من خواستند كه اسم ما را نباید بیاورید و نیاورید! من در آن مقدمه‌ای كه در اولش آوردم خوب اسم نیاوردم و گفتم: فقط جمعی از دوستان و اینها. ولی برای انتساب این قضیه به كسی ...

گفتند: نه، ما می‌خواهیم كتاب چاپ بشود ما كه نمی‌خواهیم مربوط به این طرف باشد و یا در یك قضیه و جریان دیگر باشد.