سرّ انتساب گناه به خود در مناجات ائمۀ معصومین علیهم السلام (1)

خدا بدش می‌آید، خدا ناراضی است. خوشش نمی‌آید از این امور، خدا خوشش نمی‌آید، اما آن قسمت دیگر نه‌ (و اوفوا الكيل و زنوا بالقسطاس المسقيم و اوفوا بالعهد)

جنبه‌دیگرش كه مقابل این امور است: كه در لا تقف ما لیس لك به علم كه مقابلش (قف عندك العلم و عندك الیقین) در این مسیری كه انتخاب كردی، و امثال ذلك خوب اینها چیست؟ اینها نمی‌شود مكروه باشد، این یك معنای ظاهری، معنای دیگری كه مرحوم آقا برای این قضیه می‌كردند، و آن قابل دقّت است، آن این است الان دیگر وقت گذاشته است و ما قول داده بودیم كه امروز تمام كنیم، من خیال می‌كنم این اوفوا بالعهد، خود من اول برمی‌گردد، كه ما همه‌اش قول میدهیم، البته یك استثناء زدم كه در صورت استطاعت، یك جای خالی برای فرار گذاشتیم پیش خدا، كه خوب، بعضی اوقات نمی‌شود.

مرحوم آقا می‌فرمودند: 

«(كل ذلك كان سیئه) معنایش این است: كه این امور محرمه به امور غیرمحرمه برنمی‌گردد، این امور محرمه آن جنبه سیئی را، خدا مطروح می‌دارد، نه جنبه تكوینی و فیزیكی خارجی دیگر».

باید رفقا متوجّه این قضیه شده باشند، یعنی وقتی كه عمل حرام انسان انجام می‌دهد دو صورت دارد، آن صورت جوارحی مسئله است، و فیزیكی مسئله است، و آن عملی كه دارد انجام می‌دهد مثل اینكه یك طبیبی. یك جراحی دارد، الان شكم را جراحی می‌كند و این جراحی كه دارد می‌كند، به حرام دارد عمل را انجام می‌دهد، برای این مریض، نباید این جراحی بشود، و این می‌خواهد، جراحی كند تا این كه: به منافع دنیوی بخواهد برسد، خوب این عملی را كه انجام می‌دهد، خود این عمل، آیا مكروه است؟ آیا بد است؟ نخیر! بسیار هم عمل شاید پاكیزه، تمیز، خبیرانه، و بصیرانه، به طوری كه اگر فرض كنید، كه یك عكس هم ازاو بگیرند، یك فیلم هم از او بگیرند، این فیلم را در كلاس درس هم نشان بدهند، به عنوان آموزشی هم نشان بدهند، ببینید، الان این عمل انجام شد، این عضلات باز شد، وارد قسمت سینه شد. بعد وارد قلب شد، اینجا باز شد. بسته شد. یك عمل انجام شد تمام. خوب و بسیار منظم، درست شد. آن نیتی كه پشت این قضیه است، به او می‌گویند: سیئه، نه به این فعل عمل خارجی. این عمل بسیار عمل خوبی است. بسیار عمل پسندیده و استادانه‌ای است، بسیار عمل ماهرانه‌ای انجام گرفته، همه هم تحسینش می‌كنند، همه هم برایش تشویق می‌گذارند، همه هم برای او كف می‌زنند.