تاثیر اعمال و رفتار در صورت برزخى و جنبه ملكوتى نفس

خدمت رفقا عرض كردم سه ساعت من داشتم در این قضیه فكر می‌كردم و فكرم به جایی نرسید. و ول كردم و سر رشته تفكر خودم را رها كردم كه این چه مسئله‌ای در اینجا است؟! و این چه عظمتی است كه ما از درك آن عظمت ناتوانیم؟! چقدر باید كریم باشد یك نفر؟ چقدر بزرگوار باشد كه آن بزرگواریش عقل ما و ادراك ما را خرد می‌كند و نمی‌گذارد این عقل به آن جا برسد؟! یعنی خرد می‌شویم و نمی‌توانیم بفهمیم این بزرگواری یعنی چه؟! این حیا یعنی چه؟! این حیا یعنی چه؟! آن احساس یعنی چه؟! آن احساسی كه در آن موقع ....، بگویم؟! سرّی را برایتان فاش بكنم؟! برایتان آنچه را كه باعث شد فكرم به جایی نرسید را بگویم؟!، نهایت به اینجا رسیدم و ول كردم بالاتر از این است من به این جا رسیدم: أمیرالمؤمنین وقتی دید این كار را كرده یعنی می‌گوید: من زندگی‌ام را از تو می‌خواهم ای علی! با این كارم زندگی‌ام را می‌خواهم! این احساس أمیرالمؤمنین نسبت به او احساس پدرانه‌ای بود كه زندگی را به او برگرداند! نه اینكه احساس كند طرف مردی است كه دشمن است و دارد این كار را می‌كند، پس بزند و تكه تكه بكند .... اگر ما بودیم این كار را می‌كردیم: هم دشمن خدا هستی و هم داری كار خلاف می‌كنی! تازه جریمه‌ات بیشتر می‌شود و عقابت هم بیشتر است! ولی این احساسی كه برای أمیرالمؤمنین در اینجا پیدا شد و عجز او را مشاهده كرد، یعنی گر چه دشمن اوست، ولی عجز او را مشاهده كرد، این احساس عطوفت نسبت به او دست نگه داشت! و این قضیه قضیه‌ای است، كه ما نمی‌فهمیم! نمی‌شود به این زودی به این مطلب رسید! نمی‌شود به این مسائل رسید! نمی‌شود به این زودی این مطالب را درك كرد!

مرحوم آقا می‌فرمودند: من وقتی كه داشتم كتاب می‌نوشتم، كتاب امام شناسی، رسیدم به این كه تاریخی كه داشتم می‌خواندم، راجع به قضیه عمر رسیدم به این خلیفه، همین خلیفه دوم. رسیدیم به مطالب‌ایشان، قضیه و جنایاتی كه اتفاق افتاد در زمان خلافت ایشان. از جمله مسائلی كه بود: یك زن آبستن را آوردند پیش خلیفه دوم، خیلی عجیب است زن، زن بی‌گناه، زن بی‌گناه، بی‌جرم و معصوم، آوردند پیش خلیفه دوم و شوهرش آمده می‌گوید كه این خلاف كرده. زن گفت من نبودم و ... خلاف كرده؟ بالاخره شاهدتان كو؟ آن افرادی كه آمدند این مطلب را می‌گویند باید شاهد بیاورند! ای خلیفه دوّم مگر نمی‌دانی باید ٤ نفر شاهد شهادت بدهند! این چهار نفری كه گفته‌اند، این چهار نفر در كجا اتفاق می‌افتد در این دنیا؟ مگر برود بالای تپه، جلوی ده هزار تا دوربین بخواهد نمایش بدهد. آخر این چهارتایی كه می‌گویند بایستی كه بیایند، بخاطر چیست؟ بخاطر رحم و عطوفتی است كه از ناحیه شارع نسبت به خطا كاران و نسبت به افراد غافل و جاهل دارد رعایت می‌شود! این حرفها را مگر تو نشنیدی و ندیدی؟! مگر سیره پیغمبر را ندیدی و تجربه نكردی! شوهرش گفته ولی خودش می‌گوید كاری نكرده ... بلند شوید بروید اعدامش كنید! افرادی كه آنجا بودند دیدند دارند اعدامش می‌كنند! به همین راحتی! بروید اعدامش كنید!! آمدند سراغ أمیرالمؤمنین كه بلند شو كه زن بی‌گناه را دارند اعدام می‌كنند آن هم توسط خلیفه رسول خدا!!، به توسط حكومت اسلام!! خلیفه دوم دارد این زن بیگناه را اعدام می‌كند. أمیرالمؤمنین بلند شد فورا لباسش را پوشید، حركت كرد، دوید، حضرت دوید آمد، وقتی كه رسید دید كار تمام شد. این أمیرالمؤمنین چه حالی پیدا كرد در آنجا؟! چه حالی پیدا كرد! مرحوم آقا كه شاگرد أمیرالمؤمنین است اگر چیزی دارد از آنجاست، اگر مطلبی فهمیده از آنجاست، اگر ادراكی دارد از آنجاست، اگر روشنی دارد از آنجاست. ایشان فرمودند: چهار ساعت من داشتم گریه می‌كردم وقتی این قضیه را در كتاب خواندم. چهار ساعت داشتم گریه می‌كردم و این منظره را كه در نظر گرفتم یك زن بیگناه توسط دژخیم به روی زمین می‌افتد. این زن بیگناه بچه نداشت؟ مادر نداشت؟ پدر نداشت؟! چهار ساعت من داشتم گریه می‌كردم. آیا ما این گریه را در جای دیگری هم می‌بینیم؟! ابدا، ابدا. جای دیگر خنده می‌بینیم! چرا مرحوم آقا وقتی كه این قضیه را شنیدند این طور شدند؟! می‌دانید چرا؟! چون همان احساسی كه أمیرالمؤمنین در وقتی كه بالای سر جنازه این زن رسید داشت، همان احساس در ایشان بود. همان احساس، یك زن بیگناه بدون هیچ جرم، این باید بیافتد روی زمین! می‌دانید برای چه؟ برای این كه خلیفه دوم نور ندارد! وقتی زنا می‌كند كسی، كدورت زنا در چهره‌اش مشخص است. تو نگاه می‌كنی این كدورت را نمی‌بینی، درك نمی‌كنی. ولی أمیرالمؤمنین نگاه به چهره می‌كند، می‌گوید: این چهره زنا نكرده، خلاف نكرده. این چهره معصوم است. این چهره چرا باید روی زمین بیاندازی، جلوی بستگانش، چرا؟