تاثیر اعمال و رفتار در صورت برزخى و جنبه ملكوتى نفس

 قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمالًا* الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً¹ بدترین افراد، بدبخت‌ترین افراد، بیچاره‌ترین افراد، گمراه‌ترین افراد، و خسران زده‌ترین افراد آنهایی هستند كه این سرمایه‌ای را كه ما به آنها دادیم كه با آن می‌توانستند به جایی بروند كه جبرائیل امین نتواند به آنجا بیاید، و به مرتبه‌ای برسند كه تمام عوالم ربوبی را پشت سر بگذارند، اینها آمدند این سرمایه‌شان را با كارهای بچگانه و كارهای بیهوده و لغو و عبث تلف كردند. عمر را به سر آوردند و نتیجه آن خسران ابدی و زیان همیشگی خواهد شد. همین كه بروند در آنجا و ببینند، كه چه بر سر خود آورده‌اند، برای آنها كفایت می‌كند و نیازی به جهنم و عذاب نیست.

 بنابراین در مرتبه مثال اسفل و مرتبه صورت ادنی مثالیه، خود حقایق اشیاء بدون جنبه نورانیت و ظلمانیت در عالم مثال قرار دارند. این مرتبه اول. مثل بسیاری از خواب‌هایی كه می‌بینیم، مكاشفاتی كه می‌بینیم‌