تقنین احكام در ادیان الهى بر اساس توحید

یا مثلًا فرض كنید در روابط اجتماعی حق هر كسی هست كه آن رابطه فردی و شخصی را برای اطفاء غرائز خویش به هر كیفیتی كه می‌خواهد انجام بدهد و كسی جلوی او را نمی‌تواند بگیرد، البته در مسائلی كه در آنجا تعدی تلقی بشود مانند تجاوز به عنف، در آنجا باید جلوگیری كرد، یا اینكه فرض بكنید به نحوی فرد را از رسیدن به یك حقی باز داشت، در آنجا مواردی هست كه باید جلوگیری شود، البته این مسأله را هم باید درنظر گرفت در خود اسلام هم این مسأله موردتوجه قرار گرفته مثلًا در مورد ازدواج دختر حالا در مورد پسر اینطور نیست اگر دختر رشیده باشد به طوری كه از نقطه‌نظر عرفی و تشخیص اهل‌فن به حدی رسیده باشد كه بتواند صلاح و فساد خود را تشخیص بدهد و تحت تأثیر احساسات قرار نگیرد، تحت تأثیر ظاهر فریبنده قرار نگیرد، تحت تأثیر حرفها و وعده‌ها قرار نگیرد، الآن معمولا اینطور است كه با حرفهای دروغ و ظاهر فریبنده و بدل‌كاری‌های فتنه‌انگیز این افراد تحت‌تاثیر قرار می‌گیرند و اسم خودشان را رشیده می‌گذارند! بلكه فردی باشد كه وقتی كه با انسان صحبت می‌كند و با او صحبت می‌شود و فهم او مورد ارزیابی قرار گیرد، انسان احساس كند كاملًا نسبت به مسائل خودش مسلط است، نسبت به درك خودش، نسبت به فهم خودش با یك اطمینانی صحبت می‌كند، در این موقع اگر پدر مانع بشود و جلوی ازدواج را بخواهد بگیرد، در اینجا شرع یك همچنین اجازه‌ای را به پدر نداده است. آن اجازه‌ای كه داده شده است مربوط به مواردی است كه دختر به حد رشد نرسیده باشد، یك همچنین رشدی، این رشد هم به بیست و یا بیست و پنج‌سالگی نیست، افراد متفاوتند، ممكن است یك دختر هیجده ساله‌ای باشد از نقطه نظر فهم میزان و معیار و مرتبه ای كه دارد، كاملًا نسبت به موازین وارد است، نسبت به مسائل وارد است و كسی نتواند او را فریب بدهد، نسبت‌به آتیه، نسبت به استقبال خودش می‌تواند كه تصمیم‌گیرنده باشد، ولی بعضی‌ها هستند كه با سن بالا هم در تحت احساسات قرار دارند، افراد به یك نحو نیستند، كه تشخیصش با افراد اهل خبره است كه بتوانند نسبت به این موضوع اظهارنظر كنند.