تقنین احكام در ادیان الهى بر اساس توحید

 در جامعه زندگی كند، این كارها را نباید انجام بدهد.

 حالا ما قانون هم نداشته باشیم یا قانون بگوید: تو هر كاری دلت می‌خواهد بكن! بلدوزر را بیانداز خانه خودت را خراب كن ولو اینكه خانه در جوار او هم به واسطه اتكا از بین برود! تو كه تعدی نكردی! تو آمدی منزل خودت را اینطور كردی. حالا قانون نگوید كسی كه وجدان داشته باشد این كار را نمی‌كند، پس این قانونی كه الآن دارد وضع می‌شود، آن قانونگذاری كه دارد این را تدوین می‌كند، می‌خواهد جلوی متجاوز را بگیرد. آن آیه قرآنی كه می‌گوید: لَكُمْ فِي الْقِصاصِ حَياةٌ یا فرض كنید كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصاصُ فِي الْقَتْلى‌ الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَ الْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَ الْأُنْثى‌ بِالْأُنْثى‌ كه مربوط می‌شود به قانون جزایی نه اینكه به قانون حقوقی چون ممكن است یك فردی بر حسب عدم اختیار یك فردی را به قتل برساند. اینكه اشكالی ندارد! حالا مؤمن هم باشد، مؤمن گاهی اوقات ممكن است یكی را به اشتباه كاری كند.

 امیرالمؤمنین علیه‌السلام یك فردی را آوردند به قنبر فرمودند: این مقدار تازیانه بزن. قنبر تازیانه زد و یكی هم اشتباهی، حالا شمرده بود یا هر چی بود اشتباه زد. یعنی فرض كنید بیست تا باید بزند، بیست و یكی زد.

 حضرت فرمودند: بلند شو یكی به قنبر تازیانه بزن! گفتم: بیست تا، می‌خواستی درست بشماری! این قنبر می‌خواهد باشد! دیگر از قنبر كه بالاتر نداریم. ولی قانون قانون است. امیرالمؤمنین هم امیرالمؤمنین است. او سرجایش است؛ حالا آن می‌بخشد یك مطلب دیگر است. آن می‌بخشد و می‌گوید: این اشتباه كرده، قنبر كه خدای نكرده نمی‌آید بگوید: من یكی بیشتر بزنم، حالا علی گفته بیست‌تا، پنج تا بیشتر بزنم! نه آقا، می‌خوابانند تو را و پنج تا به تو می‌زنند. حالا اضافه نزنند آن پنج‌تا را به تو می‌زنند. قنبر می‌خواهی باش فرق نمی‌كند. پسر علی می‌خواهی باش فرقی نمی‌كند فرد یهودی و نصرانی می‌خواهی باش آن هم برای امیرالمؤمنین علیه‌السلام تفاوتی ندارد.