مبناى تشریع ادیان الهى بر اساس مسئله تعاضد بقاء نه تنازع در بقاء

 پس بنابراین در اسلام دو حكم وجود دارد حكم اول نسبت به خیلی از احكام حكم اول حكم بطی و قطعی و جزایی و حقوقی است كه نسبت به آن امری كه انجام می‌شود آن محقق است حكم بعدی كه روی این مساله می‌آید آن حكم عفو و گذشت و اغماض است كه آن در همه حالی نسبت به او توصیه می‌شود البته عرض كردم در مواردی كه انسان احساس كند كه با این عفو و اغماض آن شخص متجری‌تر نمی‌شود بلكه به صلاح می‌آید و اظهار پشیمانی و ندامت می‌كند لذا می‌فرماید در آیه شریفه و لا تستوی الحسنة و لا السیئة ادفع بالتی هی احسن فاذا الذی بینك و بینه عداوة كانه ولی حمیم‌¹ در آن قضیه‌ای كه مرحوم آقا در كتاب‌