اصالت روح ومعنا در قبال اصالت ماده و انسان‏

ولی دیگری هم رفیقش است، آن هم دوستش است، وقتی كه مریض می‌شود اعتنا نمی‌كند می‌گوید سرماخوردگی است، انشاءاللَه خوب می‌شود، این عیادت مریض عیادت شیطان است، عیادت تخیلات و توهمات است، اصلًا ثواب بهت نمی‌دهند، گناه هم برایت می‌نویسند، در یؤمنون بالغیب، آن مسأله ایمان به غیب در باید عمل برای افراد ظهور پیدا بكند در عمل باید برای انسان تجلی پیدا بكند، همه كارهایی كه می‌كنیم یؤمنون بالظاهر است یؤمنون بالشهاده، یؤمنون بالعالم الماده، ماده خیلی چیز خوبی است! ایمان به ماده، ایمان به ظاهر، ایمان به دنیا، ایمان به روابط اجتماعی، به این روابط ایمان و اعتقاد داریم، اصلًا خدایی در كار نیست.

حضرت در روز عاشورا فرمودند: اسْتَحْوَذَ عَلَيْهِمُ الشَّيْطانُ فَأَنْساهُمْ ذِكْرَ اللَه أُولئِكَ حِزْبُ الشَّيْطانِ أَلا إِنَّ حِزْبَ الشَّيْطانِ هُمُ الْخاسِرُونَ‌ المجادلة، ١٩ یعنی این افرادی كه آمدند به جنگ با من برای از بین بردن و كشتن من تبدیل به یك توده متریالیست شده‌اند، دنیا آمده اینها را به اصالت ماده مبتلا كرده است به متریالیست گرایی گرفتار كرده، اینها برای بقاء یزید، ای كاش برای بقاء خودشان بود، برای بقاء یزید و ابن‌زیاد، برای شؤون اجتماعی، برای هزارتا درهم، برای صددرهم، برای یك كیسه گندم آمدند پسر پیغمبر را كشتند، تو را به خدا ببینید! بابا اگر می‌خواهی بكشی برو میلیون میلیون بگیر نه یك كیسه گندم بیاورند در خانه‌ات و بگویند فردا برو پسر پیغمبر را بكش، یك كیسه سیب‌زمینی بیاورند در خانه‌ات بدهند بعد بگویند كه بیا برو پسر پیغمبر را بكش. نمی‌دانم سیب‌زمینی بوده؟ گندم بوده؟ آن موقع گندم بوده اگر قرار است دینت را بفروشی چرا با یك كیسه گندم می‌فروشی و در لشكر عمربن‌سعد می‌روی؟ بابا اقلًا بیا زیاد بگیر، یك لذت بیشتری ببر، به این می‌گویند اصالت ماده یعنی انسان می‌آید تا چشمش به یك كیسه گندم می‌افتد، ابن‌زیاد آمده این كیسه گندم را بگیر این یك اشرفی را بگیر، پیش شریح قاضی كیسه‌ها را می‌گذارند، قبلًا قبول نمی‌كرد: ای داد بیداد، چی؟ من امضاء كنم؟ فتوا بدهم حسین‌بن‌علی از دین بیرون رفته؟ از دین پیغمبر خارج شده؟ هنوز یك روزنه‌ای هست، ببینید، از اول صاف نمی‌گوید: نه، عیب ندارد، باشد بیا امضاء می‌كنم، هر چه بدهید امضاء می‌كنیم، نمی‌گوید تو فقط بالا بنویس یا بده من امضاء می‌كنم و خودت كاغذ را پر كن، بلكه ناراحت می‌شود كه این فلان است.