اصالت روح ومعنا در قبال اصالت ماده و انسان‏

 اینكه خود را اینگونه در میان مردم موجه جلوه بدهد ندارد، صاف باید حركت كند، قشنگ و منظم و مرتب حركت كند هركی می‌خواهد بپذیرد، هر كی می‌خواهد بگوید متكبر است اصلًا، تكبر غلط است، ولی این تواضع منافقانه، این حالتی كه ما به خود بگیریم وتا تصور شود یك فردی است كه از دنیا اعراض كرده و دراین مسائل نیست این هزاردرجه بدتر است، او در نفس خود صد درجه از تكبر این بدتر است، هزار درجه از تكبر بدتر است، تكبر فقط یك حالتی است كه می‌گوید من از بقیه بالاترم و اینطوری خودم را نشان می‌دهم، بقیه هم به او سب می‌كنند و فحش می‌دهند و استهزاء می‌كنند، مسخره‌اش می‌كنند ولی این می‌خواهد مورد توجه قرار بگیرد، مورد تعریف و تمجید افراد قرار بگیرد و در باطن دارد خود را هی خراب می‌كند هی دارد پرده می‌اندازد، هی دارد پوشش ایجاد می‌كند برای آن مسائل درونی.

 پس بنابراین آنچه كه مرام بزرگان و مكتب بزرگان اقتضا می‌كند آن چیست؟ آن این است كه انسان در روش خود و در مرام خود مكتب اصالت روح و اصالت معنا و اصالت غیب ألّذینَ یؤمِنُونَ بِالغَیب نه یؤمنون بالظاهر، نه یؤمنون بالمسائل الاجتماعیه، نه یؤمنون بالشوؤن الاجتماعیه و المصالح الشخصیه، فقط در میان مردم اینگونه جلوه كنند، ولی یواشكی چیزهای دیگر به هم بگویند، وقتی دارند با مردم صحبت می‌كنند و دارند از ما عكس برمی‌دارند، مثل این دوربین كه آویزان است و الآن از ما عكس می‌اندازد؛ من الآن یك قسم صحبت بكنم ولی وقتی در داخل بروم قسم دیگر حرف بزنم، مسأله را عوض كنم مطلب را عوض كنم بگویم این حرفها كه می‌زنیم مال مردم است این چی است؟ این متریالیستی است این مكتب، مكتب متریالیست این اصالت ظاهر است، این اصالت اجتماع است، این اصالت شؤون شخصی و مصالح فردی است، این اصالت شیطان است و اصالت ابلیس است و اصالت جنود ابلیس است، اما در اصالت روح و اصالت غیب چی است؟ ألّذینَ یؤمِنُونَ بِالغَیب، به غیب ایمان می‌آورند حركاتشان با مردم بر اساس غیب است، یعنی بر اساس غیب با مردم صحبت می‌كنند، بر اساس ایمان به غیب با مردم حرف می‌زنند بر اساس ایمان به غیب با مردم معاشرت می‌كنند با مردم برخورد می‌كنند.