اصالت روح ومعنا در قبال اصالت ماده و انسان
9این فرد متریالیست است هیچ برو برگرد ندارد حالا عمامه بگذارد سرش به این اندازه یا به آن اندازه، هیچ تفاوتی در اینجا ندارد، عمامهاش را بردارد یا بگذارد، خودش را میخواهد شیعه معرفی كند یا سنی یا یهود و نصاری دیگر در اینجا تفاوتی ندارد، چرا؟ چون همان مبنا و همان اعتقاد و همان روش و همان سیره و همان سنت و همان منهاج وممشی، و همان راهی را كه یك متریالیست برای زندگانی در دنیا و گذران عمر و رسیدن به لذت بالاتر و از هرچه موجب دلخوشی و التذاذ نفسانی است استفاده میكند در این شخص نیز هست.
متریالیست اینطور فكر میكند، از این به بعد دیگر چیزی وجود ندارد هركاری میخواهی بكنی بكن، او كه قائل به روح نیست؛ وقتی كه این سلولها از حركت ایستادند وقتی كه مغز دیگر به حالت سكون رسید و فعالیت خودش را از دست داد وقتی كه قلب دیگر از حركت ایستاد این مادهای كه دارد حركت میكند وقتی كه ساكن و راكد شد دیگر مسأله تمام است و عدم در آنجا حاكم است.
اصالت ماده به یك همچنین مطلبی معتقد است، یك همچنین فردی كه این را معتقد است چه فرق میكند با آن شیعهای كه مرامش این است؟ اینكه هردو یكی را میگویند، چه فرقی كرد؟ این نماز میخواند او ورزش میكند اینكه یكی شد، تو نمازی را میخوانی كه برخلاف است در همین صحن امام علی علیهالسّلام نماز میخوانی و بر خلاف دستور او عمل میكنی خب داری ورزش میكنی، برو و برگرد هم نداریم، یك سانت هم نمازت بالا نمیرود، از همین سرت تجاوز نمیكند، داری ورزش میكنی روزه میگیری آقا ما داریم روزه میگیریم شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى وَ الْفُرْقانِ البقرة، ١٨٥ رژیم گرفتهای! آن ماه رمضانی كه بر تو بگذرد و در آنجا گرسنگی را تحمل بكنی و صبح تا شب را به غیبت و تهمت و باندبازی، و آبروی این و آن را بردن، و نشر اكاذیب و دروغ تحویل مردم دادن و موقعیت افراد را تخریب كردن و برای بالاتر رفتن و به دست آوردن موقعیت بهتر از هر ننگ و عاری فروگذار نكردن باشد، این روزه روزهای است كه خدا گفته؟ نه، این روزهای است كه متریالیستها میگویند! آقا یك مقداری گرسنگی بكشیم این جهاز بدن یك مقداری استراحت بكند بعد هم آنقدر صبح میخوری كه تا شب میل به چیز پیدا نمیكنی میل به غذا دیگر پیدا نمیكنی این همان است، گرسنگی را هم بكشی همین است اینجاست كه امیرالمؤمنین علیه السلام میفرماید: كَمْ مِنْ صَائِمٍ لَیسَ لَهُ مِنْ صِیامِهِ إِلَّا الظَّمَأُ وَ كَمْ مِنْ قَائِمٍ لَیسَ لَهُ مِنْ قِیامِهِ إِلَّا الْعَنَاءُ حَبَّذَا نَوْمُ الْأَكیاسِ وَ إِفْطَارُهُمْ1 خب البته یك مرتبه مرتبه بالاتر و دقیقتر است چهبسا روزهگیرندگانی كه اینها روزه میگیرند و نصیب آنها از روزه فقط تشنگی و گرسنگی است آن كسی كه روزه میگیرد و روزه خود را به غیبت میگذراند
- بحار الأنوار، ج ٦٧، صفحه ٢٨٣ و نهج البلاغه، صفحه ٤٩٥ چه بسا روزهدار كه از روزه خود جز گرسنگى و تشنگى بهره نبرد، و چه بسا بر پا ايستاده [شب زنده دارى] كه از ايستادن و قيام جز بيدارى و رنج به چيزى نرسد، خوشا خواب زيركان و خوشا روزه گشادن آنان.

