حقیقت وحی وکیفیت نزول آن بر قلب پیامبر اكرم‏

 است اگر در جایی صحبت شد و مساله مطرح شد و تعریف شد انسان باید این را از خدا بداند نه از خود و اگر در جایی مطرح شد و انتقاد و مذمت شد انسان نباید ناراحت بشود.

 به بنده بعضی‌ها گفتند كه آقا فلان كتاب شما را در فلان جا نسبت بهش این نظر را می‌دهند و این حرف را می‌زنند من گفتم من كه برای اینها ننوشتم كه بخواهم ناراحت بشوم كه حالا نظر نسبت به این كتاب، نظر خوبی هست یا بد، بلكه اگر نظر خوبی باشد من باید تعجب بكنم، من این كتاب را كه نوشتم و این صحبت‌هایی را كه در اینجا كردم مربوط به این دسته از افراد است و آنها هم خوشحال خواهند شد.

 مرحوم آقا رضوان‌اللَه علیه ایشان نوشتاری داشتند و درباره این نوشتار صحبت بود كه خلاصه خیلی‌ها نمی‌توانند این مطالب را قبول كنند، ایشان می‌فرمودند:" قبول نمی‌كنند، خب نكنند، مگر ما این مطالب را برای آنها نوشتیم كه حالا می‌خواهند قبول كنند، ما این مطالب را برای توجه كنید این را می‌گویند مرد عارف و ولی الهی، از خود نمی‌بیند مساله را از خود نمی‌بیند، مطلب را از جای دیگری می‌بیند ما مطالب را برای كسانی نوشتیم كه دریچه قلب خود را بر روی واقعیات نبسته‌اند می‌بینید چقدر مساله، مساله مهم است ما این مطالب را برای كسانی نوشتیم كه راه خود را با خدا مسدود نكرده‌اند ما برای آنها نوشته‌ایم"

 خب اگر آنها آمدند و خواندند و انتقاد و مذمت كردند جای تعجب است و اگر نه افراد دیگری كه دل خود را بسته‌اند و نمی‌خواهند حقیقت را بشنوند و نمی‌خواهند واقعیت را ببینند، تا واقعیتی است و چشمشان می‌خواهد نسبت به آن واقعیت بیفتد، چشم را می‌بندند و می‌روند سراغ یك مطلب دیگر، تا یك جایی صحبتی می‌خواهد بشنود كه با آن افكارشان مخالف است پیچش را می‌بندند و می‌روند صحبت بعدی، این افراد باید هم مذمت بكنند، این كه طبیعی است، خیلی فرمول، فرمول ساده و طبیعی است.