ضرورت ریاضات نفسانیه در مسیر سیر وسلوك الهى‏

فرض كنید شما اگر بخواهید یك نماز بخوانید، نماز از الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ اینطور نیت بكنیم كه: ما كه بلد نیستیم حمد خدا را بكنیم خُب این كه هیچ! الرحمن الرحیم خب ما كه معانی رحمان و رحیم را خوب نمی‌فهمیم آنطوری كه بقیه فهمیدند خُب این هم هیچ! إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ‌ الفاتحة، ٥ اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ‌ الفاتحة، ٦ خدا ما را هدایت كن به راه راست خُب ما كه در راه راست هستیم، این دیگر هدایت بكن ندارد، خُب بعد از تشیع و این وضعیتی كه داریم خب بالاتر از این هم مگر مساله ای هست؟ صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ‌ الفاتحة، ٧ به همان‌هایی كه نعمت دادی و از گمراهان قرار ندادی، خُب ما به این نیت بخوانیم چی شد؟ چهار ركعت گذشت، چهل ركعت اگر بعد از این بخوانیم چه نتیجه‌ای برای ما حاصل شد؟ چه حال و هوائی پیدا كردیم؟ چه تغییری در خود بعد از نماز پیدا كردیم؟ مگر نفرمودند وقتی كه نماز می‌خوانید بعدش ببینید آیا تبدل حالی برایتان شده یا نشده اگر شده خدا را شكر كنید و اگر نشده بدانید این نمازی كه خواندید نمازی بوده كه از روی عادت خوانده شده است مگر این حرفها را نزدند؟ خُب آیا با این خواندن نماز و با این كیفیت، انسان به این مرتبه می‌رسد؟ با این نحوه كه ما كه نمی‌توانیم ایاك نعبد بگوییم چون پیغمبر می‌گفت ما هم می‌گوییم، چاره نداریم، نگوییم نمازمان باطل است، سوره حمد را حتما باید بگوییم، او می‌گفت ایاك نعبد ما هم می‌گوییم، او می‌گفت الحمدلله ما هم می‌گوییم، او می‌گفت‌ قُلْ هُوَ اللَه أَحَدٌ الإخلاص، ١ ما هم می‌گوییم، خُب همین؟ او می‌گفت و ما هم می‌گوییم! خُب یك بچه هم بگوید یك نوار هم بخواند همین است، یك سی‌دی هم بگذارید همین است، ضبط هم بخواهد بخواند همین است من هم بخوانم همین است، آن ضبطی كه الان دارد می‌گوید ایاك نعبد چیزی می‌فهمد؟ مطلبی درك می‌كند؟ عبودیتی را می‌فهمد؟ یا فرض بكنید كه‌ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‌ الفاتحة، ٢ دارد می‌گوید معنای حمد را می‌فهمد؟ معنای شكر را می‌فهمد؟ چی می‌فهمد؟ صد دفعه باز همان آهن است و سیم است و پلاستیك، خبری نیست، این كه گفتند شما بگو این چه نمازی است؟ هان! رفقا، دارند توجه می‌كنند كه من منظورم چیست؟