دیدگاه نادرست افراد نسبت به مسئله ریاضت نفس
دیدگاه نادرست افراد نسبت به مسئله ریاضات نفسانیه . 1 صرف اطلاع بر علوم مختلفه اعم از شرعی ، عقلی یا طبیعی موجب رشد و ارتقاء نفس انسانی نمی شود. 2 انسان در مواجهه با افراد و دلسپردن به آنها نباید به ظاهر آراسته به شرع آنها توجه کند ، بلکه باید تحقیق و تفحص کند ، زیرا این مسئله حکم حیاتی در رشد انسان دارد. 3 خداوند متعال برای رشد و تکامل انسان در هر سنّی یک خصوصیتی را قرار داده است که در صورت عدم اهتمام نسبت به آنها ، آن خصوصیات از دست رفته ، و به هیچ وجه قابل برگشت نمی باشد. 4 مقایسه حالات کودکان و نوجوان و بزرگسالان از جهت تعلق آنها به عالم کثرت و ماده و عالم وحدت. 5 سخن مرحوم حداد رضوان اللَه علیه در عدم ادراک استقلال وجودی خود. 6 شرایطی را که نمازگزار برای نماز باید رعایت کند. 7 تفاوت عبادت و نیایش در اسلام و مسیحیت. 8 ذکر مواردی از امور خلاف شرع و بدعت نسبت به قبرستان ها و تشییع جنازه اموات. 9 گلایۀ یکی از علمای قم نسبت به تخریب قبرستان وادی السلام نجف و پاسخ مرحوم علامه طهرانی به ایشان. 10 قبرستان ها باید به گونه ای باشد که موجب عبرت و تنبه انسانها شود نه محلی برای تفریح وتفرج افراد. 11 شرایطی که توجه به آنها در هنگام بنای مساجد و اداره آن ضروری می باشد. 12 مساجد باید از هر امری که موجب صرف ذهن انسان از توجه به توحید شود ، عاری باشند.
دیدگاه نادرست افراد نسبت به مسئله ریاضت نفس
توضیحات:
دیدگاه نادرست افراد نسبت به مسئله ریاضات نفسانیه . 1 صرف اطلاع بر علوم مختلفه اعم از شرعی ، عقلی یا طبیعی موجب رشد و ارتقاء نفس انسانی نمی شود. 2 انسان در مواجهه با افراد و دلسپردن به آنها نباید به ظاهر آراسته به شرع آنها توجه کند ، بلکه باید تحقیق و تفحص کند ، زیرا این مسئله حکم حیاتی در رشد انسان دارد. 3 خداوند متعال برای رشد و تکامل انسان در هر سنّی یک خصوصیتی را قرار داده است که در صورت عدم اهتمام نسبت به آنها ، آن خصوصیات از دست رفته ، و به هیچ وجه قابل برگشت نمی باشد. 4 مقایسه حالات کودکان و نوجوان و بزرگسالان از جهت تعلق آنها به عالم کثرت و ماده و عالم وحدت. 5 سخن مرحوم حداد رضوان اللَه علیه در عدم ادراک استقلال وجودی خود. 6 شرایطی را که نمازگزار برای نماز باید رعایت کند. 7 تفاوت عبادت و نیایش در اسلام و مسیحیت. 8 ذکر مواردی از امور خلاف شرع و بدعت نسبت به قبرستان ها و تشییع جنازه اموات. 9 گلایۀ یکی از علمای قم نسبت به تخریب قبرستان وادی السلام نجف و پاسخ مرحوم علامه طهرانی به ایشان. 10 قبرستان ها باید به گونه ای باشد که موجب عبرت و تنبه انسانها شود نه محلی برای تفریح وتفرج افراد. 11 شرایطی که توجه به آنها در هنگام بنای مساجد و اداره آن ضروری می باشد. 12 مساجد باید از هر امری که موجب صرف ذهن انسان از توجه به توحید شود ، عاری باشند.
دیدگاه نادرست افراد نسبت به مسئله ریاضت نفس
20ریاضت كه خدمت رفقا عرض كردیم ان شاء اللَه در یك موقعیت اوسع از آنچه كه در روایت از امام صادق علیه‌السلام آمده، گرچه در سایر فقرات این مسأله به چشم می‌خورد ولیكن ما قرارشد به شكل وسیع‌تر این مسأله ریاضت را در زمینه‌های مختلف، در زمینه‌ی غذا، معاشرت، كسبِ علم و ارتباطات‌شخصی و ارتباطات‌اجتماعی در این زمینه‌های مختلف ریاضت را طبق آنچه كه از ناحیه‌ی معصومین علیهم‌السلام به دست ما رسیده‌است برای رفقا و دوستان بیان‌كنیم، این‌شخص با این وضعیت فردی است كه دارای ریاضت است حالا در یك موقع غذا كمتر می‌خورد و در یك موقع بیشتر می‌خورد و در یك موقع این كار را می‌كند این‌ها همه بسته به مواردی است كه انسان باید در آن موارد ببیند چه كار می‌كند. بله یك فردی كه سالم است خب این خیلی چیزها می‌تواند بخورد، یك فردی كه مریض است نمی‌تواند بخورد، انسان در هر موقعیتی یك وضعیت خاصّی دارد شما فرض كنید غذای ظهرتان از یك مواد چربی و پروتئین زیاد است و شب می‌بینید میل به غذا ندارید دوباره همان غذای ظهر را تكرار می‌كنید؟ یا بر می‌دارید نان و پنیر و سبزی و از این چیزها می‌خورید یا چیزی نمی‌خورید؟ می‌گویند یك سیب بخور بس است، حالا امشب را با ریاضت طی كن، این‌كه چیز مهمّی نیست و این كه دیگر ریاضت نشد یا این‌كه حتماً باید انسان همان غذای ظهر را همان موقع شب تكرار كند یا غذای سنگین‌تر، می‌ماند در دلش و هزار تا سم ایجاد می‌كند، غذایی كه انسان شب با حال سنگینی بخورد این در كبد به سم تبدیل می‌شود و پدر سلول‌ها را در می‌آورد وسلامتیش را به خطر می‌اندازد، بزرگان می‌گویند در غذاخوردن رعایت حال و روح و نشاط خود را بكن حالا این ریاضت شد؟
امام صادق علیه‌السلام همین‌را می‌فرمایند تا اشتها نداری و احساس نیاز نمی‌كنی به غذا، نخور، این می‌شود ریاضت؟ خود حضرت می‌فرمایند: وأمّا اللواتی فی الریاضة فإیاك ان تأكل ما لاتشتهیه، آن سه چیز كه مربوط به ریاضت نفس است اوّلش این است كه لا تشتهیه یعنی تا احساس نیاز نمی‌كنی غذانخور و دست دراز نكن و حكما و اطباء قدیم و جدید هم همین‌را می‌گویند قاعده‌ی عقلایی این را اقتضاء می‌كند.