دیدگاه نادرست افراد نسبت به مسئله ریاضت نفس

 بنابراین ریاضت یك امر بسیارمهمّی كه برای ما تصویرشده، می‌گویند فلانی باید ریاضت‌كش باشد به این نحو نیست كه فرد تصوّر كند حالا فرض‌كنید اگر بخواهد راه خدایی برود باید خود را از جامعه جدا كند از زندگی جدا كند، از همه‌چیز جدا كند و نعمت‌های الهی را بر خود حرام كند و خودش را از بسیاری از نعمت‌ها محروم كند، نه این نیست، آنچه را كه احساس می‌كنیم ما، برای روحمان و برای نفسمان و برای سلامتی‌مان، آن مهم است، چقدر همین مرحوم آقای حدّاد به بنده راجع به غذا تأكیدكردند، خب ما آن موقع یك چیزهایی در سرمان بود، یك فكرهایی در سرمان بود، و چقدر می‌فرمودند باید كاری انجام بدهی كه وقتی سنّی از تو می‌گذرد تو باركش بدنت نباشی بدن بار كش تو باشد چقدر واقعاً این حرف، حرف حكیمانه و عقلایی و منطقی است كه یك عارف الهی می‌گوید، می‌گوید اگر شما از غذا كم‌بگذاری اگر آن مواد لازم را به بدن نرسانی بعداً مبتلا می‌شوید و وقتی كه مبتلاشدید باید از این دكتر به آن دكتر و از این آزمایشگاه به آن آزمایشگاه و از این عكس برداری ...، شما شدید حمّال بدن، این بدن را كه برای كسب معنویت، علوم، رشد، ترقّی و مسائل مختلف، مسائل اجتماعی و این‌ها باید صرف‌كنید باید بروی دو ساعت در مطب فلان دكتر