ریاضت نفس و برگشت سالک به حالت تجرد و انبساط

پس بنابراین برای عبور از این مطالب باید انسان به ریاضات بپردازد، باید انسان به تغییر و تبدل در نفس بپردازد تا اینكه بتواند آن حركت خودش را به سوی مبدأ وبه سوی تكامل، ادامه بدهد.

وقت دیگر گذشته است و حال ما هم كه بیش از این دیگر یعنی از اول خیلی حالمان هم سر جا نبود گفتیم می آییم پیش رفقا می نشینیم اگر حالمان آمد می رویم واگر نه به یكی از رفقا می گوییم كه شما بیایید بالاخره ... فرق نمی كنیم همه مثل هم هستیم و حالا یكی دیگر بیاید و ما بنشینیم و متّعظ بشویم از صحبت ها و مطالبی كه رفقا و دوستان می گویند الحمد لله همه اهل معنا همه اهل علم همه اهل فهم همه اهل اطلاع هستند.

امیدواریم كه خداوند ما را به وظیفه مان آگاه كند و فهم ما را باز كند مجاز و حقیقت و فرقهای بین اینها را برای ما روشن كند كه هر چه این فرقها بهتر روشن شود حركت ما به سوی تجرد راحت تر می شود، به جای اینكه هی خودمان را بخوریم و هی در سر خودمان بزنیم راحت می رویم به جای اینكه بیاییم بگوییم آقا چه كار كنیم و چه كار كنیم؟ آقا آن كار را بكنیم؟ راحت خودمان راه را می رویم جلو، چرا؟ چون راه روشن است مسأله روشن است به جای اینكه بیاییم و از این و از آن شكایت كنیم اصلا بدون شكایت دیگر راه را انسان خودش می رود و نیازی به شكایت نمی رسد خود مطلب روشن می شود قضیه برای انسان روشن می شود و انسان وقتش را به مطالب دیگری می گذراند نه به آن چیزهایی كه باعث بشود اتلاف بشود وقتش و فرصتش از دست برود آن ظرفیت هایش كاسته بشود، بالاخره انسان دارای ظرفیت است دیگر، چرا انسان آن ظرفیت ها را بیاید در اینگونه مسائل صرف كند؟ در اینگونه امور پیش پا افتاده بیاید صرف كند.