ریاضت نفس و برگشت سالک به حالت تجرد و انبساط

 داده‌ها را آن یافته ها را آن ظرفیت ها را آن امكاناتی را كه خدا برای ما قرار داده برای اینگونه امور صرف كنیم، آنها را باید بگذاریم برای اهلش و بگذارید مردم بر سر هم بزنند بگذارید مردم به هم هر چه می خواهند بگویند و بگذارید بیرون در حال و هوای خودشان باشد ما چرا بیاییم درآن داد و ستد آنان ما هم شریك باشیم؟ ما داد و ستد خود را داشته باشیم،

 مرحوم آقا خیلی می فرمودند، به افراد چه به طور عموم و چه به طور خصوص می گویند دنیا را برای اهل دنیا واگذارید یعنی چه؟ یعنی همین، به شما چه؟! آی فلان چیز گران شده به شما چه؟! آی ارزان شده به شما چه؟! آی فلان جا جنگ شده به شما چه؟! تو سر هم زدند به شما چه؟ اینها همه دنیاست، هم این طرفش دنیاست و هم آن طرفش دنیاست هیچ كدامش خدایی در كار نیست،

 الیمین و الیسار مَضَلَّة والطریق الوسطی هی الجاده هم شخصی كه به راست می رود به گمراهی می رود و هم شخصی كه به چپ می رود به گمراهی می رود دعوا ها همه دعوا ها بر اساس اعتباریات است بر اساس توهمات است بر اساس تخیلات است حالا یكی از این كارهایی كه او می كند این می‌كرد نه ولش كن این خودیست چی شد؟ این كه همان كار بود، می بینید؟ تمام اینها چیست؟ مسائل، مسائلی است خارج از آنچه كه بزرگان فرمودند، لذا ما بیاییم و به كار خود برسیم و به كار خود باشیم.

 دنیا همه هیچ و اهل دنیا همه هیچ این شعر را همه یاد بگیرند و همه هر روز صد مرتبه این شعر را به عنوان ذكر بگویند!!! (نگوئید حالا ها) من برای خودم می گویم شما نگویید! یكدفعه آقا فرمودند حالت چطور است؟ گفتم انّا من عباد اللَه المرخصین ایشان فرمودند این آیه كی نازل شد؟ گفتم الان، ما از بندگان مرخص هستیم عباد اللَه المرخصین، این شعر را مرحوم آقا خیلی می خواندند: