محوریت ارتباط انسان با پروردگار براساس رعایت حیثیات جمالیه و جلالیه
11نمیدادید كه این بلندگو در آن اطراف و در آن منازل افرادی باشند كه نیازی به استراحت داشته باشند و این بلندگو موجب اذیت است، این بنده خدا تا به حال فكر این قضیه را نكرده بود، همینطور ساكت شد، ایشان فرمودند حالا از این دفعه بگویید بلند گو را قطع كنند و فقط در همان جا صحبت باشد،
ببینید چقدر این اولیای خدا مراقب بودند، میگوید داری صحبت میكنی و بحث هم بحث الهی است و بحث ولایتی است و بحث ولایی است، بحث اهل بیت است، راجع به فدك است و از حریم اهل بیت داری دفاع میكنی و داری آن مبانی مسلمه تاریخ را مطرح میكنی و بیان میكنی ولی حواست پی بقیك هم باشد، همه قضیه این نیست و چیزهای دیگری هم داریم، آنها را اگر رعایت كنی یك چیز خوبی از آب در میآید و اگر آنها رعایت نشود مسأله چه میشود؟ لوث میشود و فقط یك جنبه علمیخشك ظاهری به خود میگیرد، این مسأله است بحث كردن راجع به ...
و این در همه مطالب باید باشد در همهقضایا و مسائل و موارد، انسان باید این مطلب را داشته باشد، فرض كنید در جایی مجلسی هست، افراد میآیند در آنجا و وسیله نقلیك دارند و وسیله را جلوی منزل همسایك میگذارند برای شركت در نماز و روضه، حرام است. عمل حرام است، آن شركت در مجلس برای رضای خدا باید همراه با عدم اذیت دیگران و اضرار به دیگران باشد، آیا پیغمبر گفته برای این مجالس و شركت در این مجالس هرچه بادا باد؟ پیغمبر گفته؟ خدا گفته؟ یا اینكه نه! آن شركتی و آن مجلسی مورد رضا است كه همراه با رعایت سایر مطالب انجام بگیرد، نه بدون رعایت بقیه مطالب و سایر مطالب، وقتی كه در یك جا مجلس هست انسان بیش از آنچه كه به خود آن مجلس تعلّق و بستگی دارد میپردازد باید آن مسائل خارجی و مسائل جانبی و افراد دیگر را مدّ نظر قرار بدهد، دلیل ندارد كه انسان از یك جا بخواهد شروع كند و از جای دیگر بخواهد مسأله را كم كند، علی كل حال اینها مسائلی است كه باید مورد توجّه قرار بگیرد،

