تبیین حقیقت معنای محکم و متشابه

 خیابان جواب همه را بدهد كه دیگر شیرازه‌ی همه چیز از هم گسسته می شود، ما نباید به اعمال و رفتار دیگران نگاه كنیم، ما باید به وظیفه‌ی خود نگاه كنیم، اگر بخواهیم به دیگران نگاه كنیم كلاه ما پس معركه است و هیچ نتیجه ای نمی بریم و هیچ گاه دیگران را مثل خودمان نخواهیم كرد، این فایده ای ندارد

 ما باید به خود نگاه كنیم كه در قبال كارهای مختلف دیگران چه عكس العملی نشان بدهیم، حرف بزنیم یا نه؟ ساكت باشیم و بگذریم و كار عوام را به عوام واگذارد كنیم و كار جاهل را به جاهل واگذار كنیم و بالاخره یك فرقی باید باشد، بالاخره باید یك امتیاز و فرقی باشد نمی شود كه مسأله به این كیفیت باشد كه در منظر و مرأی است، در مسأله سكوت بزرگان خیلی تأكید داشتند و من گمان می كنم مطالبی كه در این زمینه بیان شده است هیچ كدام به اهمیت سكوت نیست، بسیار این مسأله مسأله‌ی مهمی است،

 مطلب دومی كه راجع به این سه ماه بزرگان می فرمودند مسأله‌ی معاشرت است كه انسان با چه كسانی معاشرت داشته باشد؟ با چه كسانی صحبت كنیم؟ با چه كسانی برخورد كنیم؟ چه بسا ممكن است كه یك صحبت و یك برخورد حال انسان را متغیر كند و این مسأله برای خود من بسیار اتفاق افتاده. یك مرتبه من در یك حال و هوایی بودم و مدتی خب این مسأله ادامه داشت یك شب از جایی می گذشتم و یك نفر از افرادی كه فرد مخالفی بود البته این قضیه در زمان مرحوم آقا بود و عرض كردم راجع به این قضیه مطالب زیادی دارم كه برای خود من تجربه شده است نه اینكه صرفا از دیگران نقل كنیم، نه یك مسأله واضحی است و این فقط در وسط راه به ما سلامی كرد و ما علیكی گفتیم و یك حال و احوال پرسی و همین و خداحافظ شما، آن حال و هوای ما رفت كه رفت و تا یكی دو هفته هم به این كیفیت ادامه داشت و دیگر آنقدر التماس كردیم كه خدایا غلط كردیم، بالاخره مسأله صورت دیگری پیدا كرد،