تبیین حقیقت معنای محکم و متشابه

 خصوصیات این ماه را رفقا می دانند كه خصوصیات غیر عادی است از ماههای دیگر و شاخصه های آن با شاخصه های ماه های دیگر تفاوت دارد و حال و هوا نسبت به ماه های دیگر فرق می كند مطالبی كه در این زمینه از بزرگان است را همه شنیده اند و خوانده اند و مطلع هستند، آنجایی كه به نظرم می رسد مرحوم آقا در دو سه مطلب نسبت به این ماه ها تأكید داشتند، یكی از آنها مسأله‌ی سكوت بود، در قضیه‌ی سكوت ایشان خیلی تأكید داشتند، حتی مطالب مفید، مطالب غیر مفید كه این اختصاص به این ماهها ندارد، مطالبی كه در مجالس همه می گویند فلان چیز ارزان شد و گران شد و ... این مطالبی كه همه اش سر و ته یك كرباس هم ارزش ندارد همه جا هست و انسان نباید خودش را چه در این ماه ها و چه غیر از این ماه ها به این مطالب بسپارد، اهل دنیا باید به این مطالب دل بسپرند و از عهده اش هم به خوبی بر می آیند و نیازی به حضور ما و دغدغه‌ی خاطر ما نیست، ما از این نقطه نظر دغدغه‌ی خاطری نداشته باشیم و بحمد اللَه خداوند افرادی را خلق كرده است كه به این مطالب بپردازند، راجع به این مطالب كه جای صحبت نیست و اما مطالبی كه مطالب مفیدی هم هست نه ضروری و مطالب بدی نیست و مطالب خوبی هست من حیث المجموع، باز هم انسان در این سه ماه مراقبت بیشتر داشته باشد و سكوت را باید رعایت كند، مگر در موارد ضرورت كه آن یك مطلب دیگری است،

 و حتی ایشان می فرمودند كه بسیاری از شاگردان اساتید و بزرگان در این سه ماه در حالت خلوت خودشان و در آن حالت توجه به خود، در دهان خود ریگ می گذاشتند كه تا اگر یك جایی صحبتی پیش می آمد و نفس تمایل به عرض اندام و اظهار مطلب پیدا می كرد، پیدا می شود دیگر در مجالس، گاهی یك نفر یك حرف می زند می بینیم خلاف است و نفس تحریك می شود و باید حرف بزند، نه آقا بنشین سر جایت و گوش بده، نیازی نیست، عرض كردم دیگران حقّ مطلب را ادا می كنند و نیازی نیست كه انسان بیاید و از خود مایه بگذارد الحمد لله من به الكفایه هست اگر وجوب وجوب كفایی باشد بعضی ها در مقام ادای تكلیف هستند، بعضی ها این كار را انجام می دادند ما نمی گوییم این كار را بكنید ولی این مطلب را دائماً انسان باید در مراقبه‌ی خودش قرار بدهد و نتیجه اش را خواهد دید، مسأله سكوت بسیار مهم است، و چه بسا انسان بسیاری از عبادتهای خودش را و توجهات خودش را و آن آثار را به واسطه یك كلام از دست می دهد، و انگار نه انگار كه كاری انجام داده و زحمتی كشیده و مراقبه ای انجام داده،