کیفیت آمادگی ذهن و قلب هنگام تلقّی و دریافت مطالب بزرگان

 پیغمبر نماز خواندی، بالاترین جایی كه می‌شود در روی كره زمین به حساب آورد، مسجد پیغمبر در كنار رسول خدا، ولی فایده‌ای ندارد می‌بریم هوا، وقتی كه باد می‌آید دیدید؟ این پنبه‌ها و این چیزها چنان روی هوا می‌رود و می‌چرخد كه اصلا اثری نمی‌ماند. گاهی اوقات می‌شود كه وقتی باد می‌آید، یك كوه رمل را از یك جا بر می‌دارد و می‌برد یك جا یك‌دفعه آدم نگاه می‌كند و می‌گوید تپه كجاست؟ تپه‌ای دیگر وجود ندارد، هباءً منثورا یعنی این؛ یعنی هیچ چیز برای انسان نمی‌ماند، روزه‌هایی كه می‌گیرند، اینها روزه می‌گرفتند نه اینكه نگیرند، روزه می‌گیرند همه هباءً منثورا، اول بر صحیفه اعمالت نگاه كن، روزه و نماز نوشته شده، حالا ببین چطوری می‌بریمش هوا، یك دفعه نگاه می‌كند دوباره صحیفه را باز می‌كند هیچ چیز در آن نیست، تمام صفحات سیاه از اول تا آخر، می‌گویند حالا بفرما! خیال كردی این دنیا بدون حساب و كتاب است؟ سرمان را بیندازیم پایین و بزنیم و بتازانیم و هیچ مسأله‌ای و هیچ حساب‌گری پشت قضایا نخواهد بود. این عمل می‌شود عمل متشابه، این نماز می‌شود نماز متشابه، متشابه با چی؟ با نمازی كه دیروز همین جا رسول خدا می‌خواند، حالا كدام حق است؟ كدام باطل است؟

 آن نمازی كه برای احیای رضای الهی و رسیدن به مقام قرب و تجرّد بود، آن نماز دیروز بود و دیروز تمام شد و قطع شد. این نمازی كه از فردا یعنی بیست و نهم صفر خوانده می‌شود، این نماز هم همان است، همان اللَه اكبر است، همان بسم اللَه الرحمن الرحیم است، نستعین، ضالین، اینها همان است، غلیظتر و قشنگ‌تر هم هست، الان نگاه كنید ببینید نمازهایی كه می‌خوانند رفتید این كشورها و دیدید این ائمه جماعاتشان چنان شروع می‌كنند به قرائت، به هیچ چیز فكر نمی‌كنند الا اینكه چطور و لا الضالین را درست بگویند كه وقتی پخش می‌شود از این بلندگوها، بگویند فلان امام جماعت چقدر قشنگ قرائت كرد. نه به معنایش و نه خدایش و نه به پیغمبرش و نه به جبرئیلش كه نازل كرده نگاه می‌كنند، فقط چرخاندن و قر دادن و تئاتر بازی كردن و در حال و هوای تحسین اصوات ....