تأثیر فراغت قلب بر روی نفس

 اتصال خدای نكرده اتصال ظاهر نباشد چشممان به گنبد بیفتد بگوییم خب حالا یك ارتباطی هست، در اینجا هم باید یك همچنین حالتی باشد. ولایت كه مكان بر نمی‌دارد ولایت كه زمان بر نمی‌دارد ولایت كه نقطه خاصی بر نمی‌دارد این همان كلامی است كه اولیای الهی فرمودند كه انسان در همه‌ی احوال باید حضور را احساس كند

 كلام و فرمایش صدیقه‌ی كبری همین است، همین است، این عبارت اخری همین است من اصعد الی اللَه خالص عبادته اهبط اللَه عزوجل الیك افضل مصلحته آن مصلحتی كه برای اوست خدا برای او تقدیر می‌كند می‌آورد و نمی‌داند از كجا آمد حتی مرض برای او پیدا می‌شود، مصلحتش است كه مریض شود ممكن است حتی پایش بشكند این مصلحت است كه الان پایش بشكند نه این كه سالم باشد

 خدا رحمت كند مرحوم آیت اللَه گلپایگانی، خیلی ایشان آدم خوبی بود خیلی آدم خوبِ باصفایی بود، در یك سفر زیارتی كه ایشان مشرف شده بودند به عتبه بوسی علی بن موسی الرضا، به اتفاق مرحوم آقا یك روز عصر رفتیم برای دیدن ایشان چند نفر از آقایان هم آمده بودند، ایشون بعضی از مطالب خاص خودشان را به مرحوم آقا می‌گفتند به كس دیگر نمی‌گفتند این را من از ایشان مشاهده كردم. در یك ملاقات خصوصی كه بین من و ایشان بود ایشان به ما گفتند كه به حضرت والد با این عبارت سلام ما را برسانید خدا رحمتشان كند و به ایشان عرض كنید كه‌

 این مطلب آیت اللَه گلپایگانی بود وقتی رفتیم به مشهد و به مرحوم آقا گفتیم ایشان خندیدند و خیلی اظهار ترحم كردند. عرض كنم كه در آن مجلس كه ما رفتیم مرحوم آیت اللَه گلپایگانی دو سه تا قضیه گفتند یكی از آنها این بود گفتند كه من در یك قضیه‌ای، در یك جریانی، تحت فشار بودم البته مطلب را هم بیشتر باز نكردند فقط همین، در همین حد فرمودند من در یك جریانی در تحت فشار بودم و خودم مایل برای اقدام و دخالت در آن قضیه نبودم ولكن خب همینطور متفكر بودم و متأمل بودم كه این مطلب و این بار چه موقع برداشته می‌شود از روی دوش من و چه موقع این فشاركاسته و كم می‌شود و مرتفع می‌شود تا این كه من آمدم در یك خواستم از یك اتاق به اتاق دیگر بروم آن وقت از پله این پای من سر خورد و خوردم زمین و پایم شكست ظاهرا اشاره كردند به ساق پایشان و همین طور ما در منزل افتادیم هفته‌ها در منزل افتادیم و در ذهن هم متحیر بودم كه این قضیه چه مصلحتی داشته و برای چی این مطلب پیدا شده؟ تا این كه قرآن را برداشتم و با قرآن تفال زدم این آیه آمد أَمَّا السَّفِينَةُ فَكانَتْ لِمَساكِينَ يَعْمَلُونَ فِي الْبَحْرِ فَأَرَدْتُ أَنْ أَعِيبَها الكهف، ٧٩