حقیقت وحی و تبیین ابعاد و مراتب وجودی پیامبر اکرم

 مطلب گفته شود. آن وقت وظیفه ی افرادی كه گوش می‌دهند چیست؟ وظیفه ی آنها این است كه قلبشان را تفریغ كنند. همانی كه عنوان گفت. قلبت را خالی كن. خالی كه كردی می‌خورد. آنی كه باید بخورد، می‌خورد. اگر قلب را خالی نكردی، نه! مطالبی را كه ایشان می‌گویند تا جایی كه با حرف فلان آقا منافات پیدا نكند، نمی‌خورد. به جای نیم ساعت، اگر همان مرحوم علامه ده ساعت هم صحبت بكند فایده ندارد. چرا؟ چون این دیوار مگر فایده‌ای دارد. دیوار چه قدر می‌فهمد؟! هیچ چیزی نمی‌فهمد. ما الان یك ساعت صحبت كردیم این دیوار و ضبط و میكروفنها چقدر فهمیدند؟! هیچی! فرق بین انسان و غیر انسان همین است كه انسان قابلیت دارد قلب خودش را خالی كند، غیر انسان این طور نیست. جماد قلبش را خالی نمی‌كند. قلبی ندارد در واقع. بسته است.

 لذا عنوان می‌گوید: من قلبم را برای كلام امام صادق علیه‌السّلام خالی كردم. یعنی هر چی می‌آید دیگر با آغوش باز آنها را بپذیرم. دیگر با آنها ور نروم. دیگر این ور و آن ور نكنم. دیگر توجیه نكنم. منظور آقا این و آن است را نگویم. نه. آن چه كه گفته می‌شود به آن عمل كنم.

 خب دیگر وقت تمام شد و ما هنوز اندر خم یك كوچه ایم، قرار بود در مورد فارغ كردن قلب و مسأله محكم و متشابه صحبت كنیم كه انشااللَه برای جلسات بعد.

 امیدواریم كه خداوند در همه حال ما را از این نعمت بزرگ كه پذیرایی حق است محروم نكند. و دست ولایت مولا و صاحب اختیار ما را در دنیا و آخرت بر سر ما باقی بدارد. و ما را از منتظرین واقعی آن حضرت قرار بدهد و در دنیا از زیارت و در آخرت از شفاعتش ما را محروم نگرداند.

 اللَهم صل علی محمد و آل محمد