حقیقت عاشورا و وظایف شیعیان در ماه محرم و صفر

 نیامده بودیم، در همان زمان، از آن موقع آشنا بودند من دارم به تو اخطار می‌كنم كه تمام این گریه‌هایی كه در این مدت عمر برای سیدالشّهدا و حضرت زینب كرده‌ای ... خیلی عجیب بود! مرحوم حاج هادی گریه‌هایی می‌كرد دوازده ساعت متوالی! به واسطه همین توسلات و اینها بود كه مطالبی برایش روشن شد و یك قضایایی برایش پیش آمد و برای ما می‌نشست و از مسائل و مكاشفاتش برای جریان كربلا می‌گفت. مراجعه می‌كردیم عین همان بود كه در كتب نوشته شده بود. و ما این مطالب او را به عنوان سند در همان زمان طفولیت خودمان می‌نوشتیم و ضبط می‌كردیم. می‌گفت، قشنگ جریان را شرح می‌داد، رفتن اهل بیت به شام را شرح می‌داد. جریانش خیلی مفصل است، بعضی‌هایش را من خدمت رفقا گفتم. و خیلی‌اش را ...

 صحبت در این است كه تمام اینها در راستای هدف سیدالشّهدا توجیه پیدا می‌كند، نه خود گریه كردن، گریه كردن بدون ولایت امام حسین معنا ندارد. گریه كردن بدون عرفان و مخالف عرفان بودن ده شاهی ارزش ندارد. عرفان مكتب سیدالشّهدا است، عرفان مكتب ائمّه است، توحید مكتب ائمّه است و امام حسین برای عرفان جان خودش را داده و جان زن و بچه اش را داده، آن‌وقت شما می‌آیید بر علیه آقای حدّاد حرف می زنید؟ در جلساتی كه بر ضد ایشان است شركت می‌كنید؟ و به صرف اینكه می‌گویند این سید ولایت ندارد، تا حالا دیده‌اید در منزلش روضه بخواند؟ آقا بنده خودم دیدم كه زیارت عاشورا می‌خواندند، همین طور مثل ناودان اشك از چشمانش می آمد! آخه تهمتی كه می‌زنید یك تهمتی بزنید كه تا حدودی برای فرد اگر تحقیق نكند بتواند بپذیرد. آخر چیز مبرهن و واضحی است. در هر وقت كه ایشان از زمین بلند می‌شدند ذكر ایشان یا صاحب الزّمان بود، آن‌وقت این آدم، آدم ضد ولایت است؟! یعنی واقعاً چقدر بی‌شرمی و بی‌حیائی و وقاحت می‌خواهد كه انسان بدون ملاحظه موقعیت خودش كه در چه موقعیتی قرار دارد و حداقل به خاطر رعایت موقعیت و شخصیت خودش این دهن را ببندد، هر چیز از این دهنش كه نباید دربیاید و بگوید. در روز قیامت همین گریه‌هایی كه برای سیدالشّهدا كردی سیدالشّهدا بیاید و به عنوان خصم تو، كه مخالف با آن مقصد و با آن طریق و با آن هدفی است كه تو در زمان حیاتت پیمودی، بیاید با تو محاجّه كند و مخاصمه كند در پیشگاه پروردگار.