کیفیت سلوک عقلانی

 در زمان مرحوم آقا دو نفر از دوستان بودند در معاملات، اتفاقاً این قضایا در معاملات و این داد و ستدها خیلی پیدا می‌شود. خدا انسان را در این موارد خیلی خوب امتحان می‌كند. هیچ‌وقت در جای خلوت خدا امتحان نمی‌كند، همیشه امتحاناتی كه هست در بین معاملات، بین مردم، تجارت، كار، كسب، شرط، قول، این مسائلی كه انسان تعهّداتی كه با افراد دارد آنجا سلوك یادش می‌رود، عرفان یادش می‌رود، خدا یادش می‌رود. امّا همین كه می‌آید در مجلس شروع می‌كند به یك والضالین كه صدایش می‌رسد به آپارتمان چهار طبقه! نه، آن موقعی كه در میان مردمی، با مردم دارید قول می‌دهید، قرار می‌گذارید، آن موقع باید یاد خدا كنید. نه اینكه آن موقع یاد دنیا و خیابان و بازار و كار و كسب، خدا می‌رود كنار، ملائكه می‌روند كنار، تمام شرع و دین همه كنار می‌روند فقط مادّه و مادیات می‌ماند این می‌شود نكبت این می‌شود ضلالت و گمراهی.

 دو نفر با همدیگر یك قراری گذاشتند یكی از آنها خلاف كرد هردویشان فوت كردند خدا رحمت‌