کیفیت سلوک عقلانی

 مشخص بود. گفتم خجالت نمی‌كشید این اهانت نیست به امام رضا علیه السّلام، داری در صحن می‌روی می‌گویی دعا كن! تو امام را رها كردی دنبال من راه افتادی؟! این خجالت ندارد؟! این اهانت به ولایت نیست، اهانت به امام رضا علیه السّلام نیست؟

 كی می‌رسد آن زمانی كه ما قدری رشد پیدا كنیم! یك قدری فكرمان، فهممان نسبت به مسائل واقع‌تر باشد، مطالب را بهتر بتوانیم ادراك كنیم، مطالب را بتوانیم بفهیم. این مطالبی كه گفته می‌شود ده درصدی احتمال صدقش را بدهیم. ما امام زمان علیه السّلام را كنار گذاشتیم دنبال كی راه افتاده‌ایم؟ انگارنه‌انگار امامی وجود دارد. همین كه غیبت كرد، هیچی پرونده‌اش دیگر بسته شد، اصلًا وجود خارجی ندارد. تمام اولیاء خدا، بزرگان تمام آنها تلامذه خود را سفارش به توجّه به حضرت می‌كردند. مسئله توجّه به ولایت و توجه امام زمان علیه‌السّلام شرط اول حركت ماست ما آن قضایا را به آن توجّهی نداریم!

 علی‌كل‌حال ماه، ماه شعبان است و متعلّق به امام زمان علیه السّلام است و شب نیمه در راه است. مرحوم آقا و بزرگان همه بر احیاء این شب مثل شب‌های بیست و سه ماه رمضان توجه داشتندها! یعنی همان‌طوری كه بر خود افراد عادی فرض می‌شمارند كه شب بیست و یك و بیست و سوم و نوزدهم و اینها را احیاء داشته باشند. بزرگان نسبت به شب نیمه شعبان همین حال را داشتند و شاید هم از این نظر است كه آن شب قدری كه بیست و سوم است و این همه تأكید شده كه متعلّق به امام زمان علیه السّلام است و مشیت الهی از نفس آن حضرت در عالم كون تقدیر پیدا می‌كند و تحقّق پیدا می‌كند، در شب نیمه شعبان كه شب ولادت ظاهری امام زمان علیه‌السّلام است از نظر تعلّق به آن حضرت هم حكم شب قدر را دارد كه در بعضی از روایات هم نسبت به این مسئله آمده. رفقا حتماً شب نیمه را به احیاء برگزار كنند. دعای كمیل بسیار مستحب است، دعای جوشن خیلی خوب است، قدرِ این شب را بدانند به نماز و اینها و به بطالت نگذارند و از استفاده ماه شعبان برای ماه رمضان غفلت نكنند.