کیفیت سلوک عقلانی

 می‌خواهد باشد. وقتی امام صادق علیه السّلام در مسجد مدینه می‌نشست می‌گفت: هر كه می‌خواهد بیاید من را محكوم كند بیاید بكند. ما آمدیم اینجا نشستیم ما فرار نكردیم ما بدنبال كتمان نیستیم، تمام اینها چیست؟ این مكتب مكتب امام صادق علیه السّلام است. مكتب امیرالمؤمنین علیه السّلام، مكتب حق است. می‌آید مطلب را می‌گوید می‌خواهید قبول كنید می‌خواهید قبول نكنید. آنها گفتند یا علی قبول نمی‌كنیم خداحافظ شما، خداحافظ شما! دیگر ما با شما كاری نداریم نه اینكه علی علیه السّلام بیاید بگوید من دست از امامت خود برمی‌دارم و آن امامت شما را قبول می‌كنم و شما را امام قرار می‌دهم نه، علی می‌گوید امام من هستم خلیفه بعد از پیغمبر من هستم، ولی بر مؤمن و مؤمنه من هستم نمی‌خواهید بپذیرید اصرار نمی‌كنم این است، الان هم همین است.

 امیرالمؤمنین علیه السّلام چه كرد آمد شمشیر كشید؟ نه، آنها گفتند یاعلی باید بپذیری كه ما امامیم گفت امام پذیرفتن، آمپول نیست كه آمپول بزند بگوید یكی را بپذیرید، شما پنیسیلین را می‌كنید توی آمپول می‌زنید، طرف بخواد یا نخواد می‌رود تو رگ‌هایش، كارش را انجام می‌دهد، قرص را آدم برمی‌دارد می‌خورد بخواد نخواد این قرص وارد معده می‌شود كارش را انجام می‌دهد.

 ولایت و امامت یك مسئله تكوینی و الهی است از ناحیه پروردگار آمده و آمپول و قرص نیست كه كسی بیاد بخورد. بله، امامت ظاهری خلافت ظاهری امارت ظاهری این به اختیار مردم است می‌آیند اختیار می‌كنند فردا هم عزلش می‌كند و كسی دیگری را می‌آورند. ولی آنچه كه از ناحیه پروردگار آمده است آن امامت، امامت تكوین است. امامت تكوین كه قابل عرضه نیست قابل بخشش نیست قابل هدیه دادن نیست. آن خلافتی كه رسول خدا بر آن خلافت تصریح كرده است آن خلافت، منبعث و ناشی از امامت و ولایت تكوین است، نه امامت ظاهری كه در سقیفه بنی ساعده لعنة اللَه علیها و علی ساكنیها و علی مجتمعیها، آمدند جمع شدند و آن ابوبكر زندیق را و آن عمر را برداشتند نشاندند به اریكه خلافت و زعامت و امارت را از صاحب اصلیش آمدند گرفتند.