لزوم تعقل در مکتب اولیاء خدا

 كسی غیر از امام به ما مطالبی را بگوید ردّ می‌كنیم قبول نمی‌كنیم و اگر امام زمان علیه السّلام بفرماید، امام رضا علیه‌السّلام بفرماید، امام حسن علیه السّلام بفرماید ما می‌پذیریم چون امام حسن است، ولی باز این كم است بالاتر از این هم هست. آن چیست؟ آن است كه انسان حق را از امام ادراك بكند بدنبالش برود ولو امام هم به او چیزی نگفته باشد، این درست است، این می‌شود سلوك عقلانی. آنچه را انسان از امام بیابد باید بپذیرد، آنچه از امام تراوش كند انسان باید آن را بپذیرد، اصلًا بلكه امام به انسان ملاقات ندهد، بگوید آقا می‌خواهیم بیاییم فقط پنج دقیقه مزاحم بشویم، بنده اصلًا وقت ندارم، نداری كه نداری، چه اشكالی دارد؟ حالا چون به ما وقت نمی‌دهد كم لطف است؟ امام علیه السّلام به ما كم لطف شده كه دیگر به ما وقت نمی‌دهد؟ دیگر تلفن‌ها را برنمی‌دارد؟ حالا امام زمان تلفن كه ندارد، مثل ما گرفتار نیست صبح تا شب زینگ زینگ، نه، الحمدلله، این یكی را قسم می‌خورم كه امام زمان در خانه‌اش تلفن ندارد و از شَرّ این یك قلم جنس راحت است. واقعاً شَرّی است، واقعاً این تلفن هم شده شَر، بدتر از آن، این موبایل‌هایی است كه درآمده، آن دیگر اشرّ است. چیست این موبایل؟ هر كی با خودش راه می‌اندازد، قر قر قر بابا اینها را بگذارید در خانه‌هایتان، چیه این؟ دو دقیقه فكر راحت، آرامش، طمأنینه، سكونت. بابا قبلًا موبایل نبود ما هم راحت برای خودمان می‌گشتیم، قبلًا تلفن نبود. مرحوم آقا وقتی‌كه آن منزل را آمدند ساختند سیم كش آمده بود می‌خواست سیم تلفن را وصل كند ایشان فرمودند اصلًا من سیم تلفن نمی‌خواهم در خانه باشد، البته بعد مجبور شدند و آوردند. در همان موقع من طفل بودم، شش سالم بود یادم است این جمله ایشان را كه من اصلًا نمی‌خواهم در منزلم سیم باشد حالا وصل بشود یا نشود یك مطلب دیگر است، ولی بالاخره زمانه اقتضا می‌كند، ولی دیگر انسان با دست خودش، خودش توی چاه نیندازد.