لزوم تعقل در مکتب اولیاء خدا

 خواستید با تتمیم مطالب مطرح شده دیگر جای خالی نماند و همه در جای خودش قرار بگیرد. جان من! این مطالب با گفتن درست نمی‌شود، پس در این پندار بمانید، در این پندار بمانید كه حالا ما بنشینیم و برای شما نامه بدهیم و مطالب را یكی یكی دسته‌بندی برای شما در جای خود بیان كنیم تا اینكه یك چیز شسته، رُفته، خوب، قشنگ آماده ... نه آقاجان ما وقت این كارها را نداریم شما در این پندار بمانید، بهتر است كه شما به همان دسته‌بندی كردن مطالب بپردازید تا به عمل كردن مسائل!

 این عبارتی كه الان «عنوان» دارد مطرح می‌كند به امام علیه السّلام، عرض می‌كند كه: اوصنی یابن رسول اللَه؛ به من وصیتی كنید. یعنی یك وصیت عملی. ما از یك دیدگاه كه تذكری است نسبت به مسئله، ما مسئله را بررسی می‌كنیم و بعد به مطلب خود «عنوان» می‌پردازیم. باز هم خدا خیرش بده كه آمد به امام صادق علیه‌السّلام عرض كرد اوصنی تا اینكه این مطالب به ما برسد. و بسیار مطالب عجیبی است كه ان‌شاءاللَه اگر خداوند توفیق بدهد.

 ولی یك مطلبی كه باید در اینجا قبل از وارد شدن در مطلب خدمت رفقا عرض كنم این است كه: ما تصورمان این است كه حقایق و مسائلی كه گفته می‌شود دو جنبه دارد:

 یك مسئله‌اش جنبه عمومی است و به‌طور كلّی است و آن مطالبی است كه در سطح عموم و جماعت مطرح می‌شود و مخاطبینش، مخاطبین زیادی هستند و در یك گسترشی قرار دارد، اینها در یك جایگاه قرار دارد. یك مطالب دیگری هم هست كه آن مطالب خاص است. به هر كسی گفته نمی شود و به هر شخصی آن مطالب مطرح نمی‌شود، دارای یك خصوصیاتی است كه باید به طور خصوصی و به طور مشخص به هر شخصی آن مطالب گفته بشود.

 مطلب این‌طور نیست. مسائلی را كه بزرگان فرمودند و ما هم به مُتابعت از آنها و با استخراج همان مطالب. ما كه از پیش خودمان چیزی نداریم، اینكه می‌گویم پیش خودمان چیزی نداریم شكسته نفسی و یا تواضع نیست، چون بنده اهل تواضع نیستم. شما هم از من همین را می‌خواهید كه آنچه را ما در طول مدت معاشرت و مصاحبت با بزرگان به دست آوردیم آن را در اختیار رفقا قرار بدهیم، از خودمان كم و زیاد نكنیم. ان‌شاءاللَه كه در ادای این امانت خداوند ما را توفیق بدهد و ما دست به تركیب مطالب نزنیم و از خود مطالب را كم و زیاد نكنیم و به نفع خود و موقعیت و شخصیت و شئون خودمان در آنها دستبرد آنجام ندهیم. آنچه را كه مورد خواست شما هست و مسئله شما هست همین است. شما كه اینجا آمده‌اید برای همین آمدید، برای همین نكته آمدید، برای همین مسئله آمدید كه مسائل و مطالبی را كه بزرگان فرمودند. بعضی از آنها در كتاب‌ها هست خودتان مطالعه می‌كنید، در صحبت‌ها هست می‌شنوید و بعضی از آنها حتی احتیاج به توضیح دارد آنچه كه در كتاب‌ها هست یا در صحبت‌ها مطلب ناگفته‌ای هست یا ممكن است مطلب دیگری باشد كه در آن موقع صلاح بر افشایش نبوده و حالا من مانعی نمی‌بینم در مطرح كردن آن و خدمت رفقا عرض می‌كنم.