حقیقت لوح محفوظ و احاطه واشراف ائمه اطهار علیهم السلام بر آن‏

 بگویند در این حسینیه كسی نیست؟! بدیهی است كه نمی‌توانند بگویند زیرا وجدانی است كه صدها نفر در اینجا نشسته‌اند و او نمی‌بیند! پس همانطوری كه آن شخص نمی‌تواند بگوید كه در اینجا كسی نیست چون من نمی‌بینم ما هم نمی‌توانیم بگوئیم اشیائی كه در آینده تحقّق زمانی پیدا می‌كنند الآن نیستند چون ما نمی‌بینیم! بلكه آنها هستند ولی ما نمی‌بینیم! و این می‌شود لوح محفوظ!

 پس وقتی كه امام صادق علیه‌السّلام می‌فرماید كه: امام به لوح محفوظ اطّلاع دارد «تو خود حدیث مفصّل بخوان از این مجمل» یعنی چه؟ یعنی من به آن حقائق خارجی اشیاء اطّلاع دارم! نه به صورت و عكس و اسم و اعتبارات و القاب و عناوین! یعنی همانطور كه توی صحابی و در كنار من نشسته‌ای و این سؤال را از من می‌پرسی همینطور تا روز قیامت همه اشیاء در نزد من حاضر است حالا این تازه رتبه پائین از علم امام است مرتبه بالاتر از این هست كه می‌خواهم عرض كنم! این مرتبه اوّل است! حضرت می‌خواهند بفرمایند: توی راوی كه از من می‌پرسی: یابن رسول اللَه علم امام به چه كیفیت هست؟ و در كنار من نشسته‌ای و این نشستن را نمی‌توانی انكار كنی! (آیا من عكس تو را می‌بینم؟! آیا امواج را می‌بینم؟! یا اینكه من دارم وجود تو را در كنار خودم احساس می‌كنم؟! آن احساس كه دیگر عكس و صورت نیست!) همینطور كه من وجود تو را الآن در كنار خودم احساس می‌كنم تا روز قیامت و ما بعد قیامت حضرت ما بعدش را نگفتند این را من دارم می‌گویم همه ماسوی اللَه را در همین حال احساس می‌كنم! گرچه تفاوتی نمی‌كند زیرا تمام تجلّیات پروردگار در صور جمالیه و همه تجلیات او در صور جلالیه دوزخ و برزخ و ... در روز قیامت باز بواسطه ولایت أمیرالمؤمنین است! و فرقی نمی‌كند! آن كسی هم كه در روز قیامت به بهشت می‌رود از زیر چتر ولایت علی بن ابی‌طالب علیهما السلام دارد به بهشت می‌رود و خارج از او نیست و نعیمی كه نصیب او می‌شود وجود نازله نسیمی از نعیمی است كه از ناحیه أمیرالمؤمنین دارد به او می‌رسد و اگر آن قطع بشود دیگر بهشتی نیست.