تقوا و آثار آن (٢)

عرض كردم خدمت رفقا، یك شب داشتیم در همان زمان حكومت نظامی بود، دیگر چیزی نمانده بود حدود یك ساعتی مانده بود. به اتّفاق ایشان از مسجد آمدیم پیاده به سمت منزل، از این طرف خیابان سعدی آمدیم در آن طرف خیابان سعدی، از همین دكه‌های روزنامه فروشی كه داشتیم می‌گذشتیم اصلًا ایشان روزنامه نمی‌گرفتند ما آن موقع اصلًا روزنامه نمی‌گرفتیم یك‌دفعه ایشان نگاه كردند دیدند عكس یك شخصی كه آمد و بعد هم رئیس‌جمهور شد و بعد هم جریانش را دیگر همه می‌دانند. من اصلًا خودم این را نمی‌شناختم این آدم را تا آن موقع، یكی دو دفعه اسمش را شنیده بودیم. ایشان همین‌طور با عصا اشاره كردند به همان روزنامه، این كیست؟ گفتم آقا این یك همچنین كسی است بالاخره در این مسائل هست، اخیراً ما اسمش را شنیدیم. یك سری تكان دادند: روزی خواهد آمد بلایی از این مرد بر سر ایران بیاید كه دیگر جبران نخواهد شد. اصلًا قبل از اینكه این حرف‌ها باشد، اینها از كجا این حرف‌ها را می‌گویند؟ كی این حرف‌ها را به اینها می‌زند؟ آیا دیگر جریانات می‌تواند در افكار اینها اثر بگذارد؟ می‌تواند؟ هزاران نفر خودشان را تكه‌تكه بكنند وقتی این دارد می‌بیند چه می‌خواهد اثر بگذارد؟ چه می‌خواهد؟ چه می‌خواهد ببیند؟ چه واقعه‌ای می‌خواهد حال و هوای اینها را تغییر بدهد؟

هرچه انسان از نقطه نظر سلوك به مرتبه توحید نزدیك‌تر بشود، خیال او تصحیح‌تر می‌شود و از مرتبه خیال و وهم به مرتبه عقل هی می‌آید بالا، هی می‌آید بالا، از نقطه نظر باطن و از نقطه نظر ظاهر تا هر دوی اینها می‌رسند به یك نقطه، آن نقطه اسمش چیست؟ رفقای فاضل دیگر باید بدانند دیگر اول ما خلق اللَه العقل¹ می‌رسند به مرحله عقل تام. اول ظهور پروردگار در عالم خلقت در مقام واحدیت پس از عالم ذات و عالم هوهویت مرتبه عقل است. در مرتبه‌ای كه كلّ نظام خلقت با تمام محتویات خود اعمّ از مجرّدات و اعمّ از ماده را در چنبره وجودی خود گرفته و دارد به آنها القاء می‌كند، این عالم می‌شود عالم عقل. پس كسی كه به‌آن مرتبه عقل رسید به مرتبه تصحیح خیال رسیده، دیگر خیالی ندارد. آن عقل عقل تام است. این یك مرتبه. یك روایت دیگر هم داریم اول ما خلق اللَه نور نبیك یا جابر² اولین مرتبه ظهور پروردگار در عالم خلق، ظهور در ولایت پیغمبر است.