تقوا و آثار آن (٢)

توضیحات:

حقيقت معناي تقوا و آثار آن. شرح فقره: تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذينَ لا يُريدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقينَ . 1 راه رسيدن به تقوي چيست؟ 2 تعريف تقوي. 3 فقها و بزرگان تعلّق به دنيا را در رديف گناهان كبيره بحساب مي‌آورند. 4 مردم ظاهربين بر أساس ظاهر فريبندۀ اهل ظاهر و عبا و تسبيح و سجّاده قضاوت مي‌كنند. 5 شيعۀ اميرالمؤمنين عليه السلام جريانات عالم دنيا را بر أساس تقدير و مشيّت الهيّه جاري مي‌داند. 6 مرحوم آخوند ملاّ حسينقلي همداني و اولیاء الهی تعلّق به دنيا را موجب فسق مي‌دانستند. 7 علماء باللَه و عرفاء نمي‌توانند بر خلاف تفكّر توحيدي تفكّري داشته باشند. 8 خوش‌بين بودن به كساني كه تعلّق به دنيا دارند خلاف شرع است. 9 حسن ظنّ بیجا یعنی در پوش گذاشتن برروی فهم وعقل 10 چه بسيار از علما و دانشمنداني كه خطاهاي جبران‌ناپذيري از آنان سر زده است. 11 انكار ولايت اميرالمؤمنين عليه السّلام در واقعۀ غدير توسّط بعضي از علماء! 12 عامّه و اهل سنّت در مقابل مستشرقان و يهوديان نسبت به عمل پيامبر اكرم صلی اللَه علیه وآله وسلم در روز غدير پاسخي ندارند. 13 مسألۀ غدير را بعنوان يك مسألۀ فرعي و غير ضروري دين تلقّي نمودن خيانت به اسلام است. 14 ولايت مهمّ‌ترين ركن و از ضروريّات دين است! 15 انكار حديث قرطاس و قلم توسّط يكي از علماء سرشناس بر أثر نداشتن نور باطني. 16 انكار زيارت عاشورا توسّط برخي از علماء معمّر بواسطۀ نداشتن نور باطني. 17 انشاء زيارت جامعه از كسي كه متّصل به وحي نباشد محال است. 18 افراد كوته‌بين و قاصر فوراً حقائق را انكار مي‌كنند. 19 ثمره معيارها و موازين تبيين شده توسّط بزرگان براي ما در عمل ظاهر مي‌گردد. 20 يكي از راه‌ها براي رسيدن به مقام تقوي تصحيح خيال است. 21 داستاني از حضرت حاج سيّد هاشم حدّاد در مورد مدّعي نيابت امام زمان عليه السّلام. 22 اخبار حضرت حدّاد به يكي از شاگردان خود از فتنه‌اي كه در آينده توسّط مدّعي نيابت بوجود مي‌آيد. 23 سوءظنّ به افراد موجب تقويت قواي خياليّه مي‌گردد. 24 علاوه بر معلومات ظاهري نور باطني لازم است. 25 نگرش در جنبه‌هاي مثبت و منفي يك مسألۀ موجب تصحيح خيال است.

در حال بارگذاری...

00:00:00

پخش صوت

تقوا و آثار آن (٢)

22

حضرت می‌بیند اوه اوه این الان دارد در جهنّم سقوط می‌كند، می‌فرماید: حواست باشد من این كار را كردم تو با بقیه شیعیان من فرقی نمی‌كنی، كس دیگر هم بیاید من هم همین كار را برایش می‌كنم. یك دفعه درجا می‌زند. یك مرتبه حضرت از جهنم بیرون آوردش! كجا داری می‌روی؟ كجا داری فكر می‌كنی؟ حالا بلند شوی بیایی شرح بدهی! هان؟ پرونده درست كنی برای خودت؟ همین الان پرونده‌ات را ما پاره می‌كنیم می‌اندازیم توی بخاری هیزمی و می‌سوزانیمش و همه را خاكستر می‌كنیم. كار امام این است، امام می‌آید با آن ولایتش بت می‌شكند، نفس را می‌آید خورد می‌كند، خیال را می‌آید تصحیح می‌كند. بدبخت! تو با بقیه چه فرق می‌كنی اگر من به تو لطف كردم من امام هستم تو كی هستی؟ بلند شو برو رفقایت را هم بیاور ببین همین كار را برایشان می‌كنم یا نه؟ بفرما. ببین می‌كنم یا نه؟ من دارم به تو لطف می‌كنم، من دارم به تو عنایت می‌كنم حواست كجاست؟ كجا داری می‌روی؟ موقعیت خودمان را فراموش نكنیم، همیشه خود را همان روز اوّل و شاگرد اوّل دبستان به حساب بیاوریم، و هرچه كه به ما می‌رسد از ناحیه خدا بدانیم.
مسئله سوم اینكه آنچه را كه برای ما پیش می‌آید آن را عنایت خدا بدانیم، واقعاً. اگر علمی به دست می‌آوریم از ناحیه خدا آمده، اگر معرفتی برای ما پیدا شده از ناحیه خدا آمده، اینكه الان تفكرمان نسبت به جریانات و مسائل فرق كرده از كجا آمده؟ از خدا آمده، و الّا رفقای ما اقوام ما، قوم و خویش‌های ما آنها در همین حرف‌ها هستند، نیستند؟ بروید با آنها صحبت كنید در همین حرف‌ها هستند. مبادا بر آنها خورده بگیرید، مبادا بر آنها ریشخند بزنید. بله، كار آنها را امضاء نباید بكنیم ولی ریشخند زدن، تمسخر كردن اینها چه حرف‌هایی دارند! اینها را در دلمان بگوییم به ظاهر مطرح نكنیم و بر این مسئله خدا را شكر كنیم، خدا را شكر كنیم كه در چه وادیی هستیم، خدا را شكر كنیم كه در چه موقعیتی هستیم.