تقوا و آثار آن (٢)

 پیدا بكند نسبت به افراد، نسبت به اجتماع، نسبت به رفیق نسبت به اشخاصی كه با آنها ارتباط دارد. این درگیری نفسانی كه دائماً ما با آن سروكار داریم این فروكش پیدا می‌كند این یكی از موارد است.

 چون دیگر در امروز می‌خواهم آن مسئله متقین را دیگر تمام كنم و اگر خدا بخواهد در جلسه بعد كه شاید یك قدری هم به طول بكشد، از مطلب جدیدی بخواهیم صحبت كنیم، لذا خیلی دیگر در آخر صحبتم فشرده و موجز مطالب را می‌گویم.

 مسئله اول مسئله سوءظن است، این سوءظن باید از بین برود. مسئله دوم مسئله حفظ موقعیت و آن حالتی است كه انسان دارد، این حالت را انسان باید حفظ كند. ما قبل از اینكه ارتباط پیدا كنیم با این حرف‌ها و با این مطالب، چه حالی داشتیم؟ چند سال می‌گذرد از این قضیه؟ سال‌ها می‌گذرد، ده سال می‌گذرد، سی سال می‌گذرد، آیا الان هم همان حال سی سال را داریم یا نه فرق كردیم؟ این حالت و این موقعیت را انسان در قبال خودش و پروردگار همیشه نگه دارد برای خودش. این حالتی كه اوّل چیزی نمی‌فهمید، الان یك مقداری فهمیده، مبادا این مسئله او را دگرگون كند. این موقعیتی را كه قبلًا داشته و طلبی را كه برای رسیدن به مطالب عالیه داشته و عطش و تشنگی كه برای رسیدن به آن مبانی و قواعد برای حیات ابدی داشته، آن حال را الان دارد یا ندارد؟ آن حالت تواضع و خضوعی كه در ابتدا آمده آیا آن خضوع الان هست یا نه؟ در ارتباط با پروردگار كه ما عوض نشدیم ما همان هستیم تغییر كردیم؟ چقدر به ما اضافه شد؟ چند متر به ما اضافه شده؟ این مطالبی كه به گوش ما خورده از كجا آمده؟ جز از عنایت حق از جای دیگر است؟ آنچه را كه فهمیدیم و آنچه را كه درك كردیم آن را از خانه خاله و عمّه كه نیاوردیم! جز اینكه از طریق بزرگان كه عمرشان را در این راه گذاشتند و به هزار بلا و مصیبت مبتلا شدند و با گفته‌های خودشان و با نوشته‌های خودشان و مرام خودشان آن مكتب حق را به میراث به ما سپردن، از كجا این مطالب را آمده؟ این مسائل را همیشه انسان در خودش زنده نگه دارد و موقعیت خودش را در ارتباط با این مكتب حفظ كند. خلاصه خودش را گم نكند.