تقوا و آثار آن (١)

 خاك می‌افتد، و همان كفایت می‌كند لازم نیست انسان سرش را به خاك بیندازد در حال سجده. از صبح تا به شب، هزار بار ما در برابر چهره‌ها به خاك می‌افتیم و سجده می‌كنیم و آنها را می‌پرستیم و در مقابل مقام ربوبیت حق، آنها را ربُّ الارباب خود قرار می‌دهیم. اینها برای چیست؟ اینها تمام به خاطر این است كه ما ایمان نیاوردیم. ایمان به پروردگار نیاوردیم، ایمان به ولایت نیاوردیم، ایمان به امام زمان علیه السّلام نیاوردیم كه امام علیه السّلام حقیقة كل شی‌ء است و هو كل شی‌ء. تمام عالم امام علیه السّلام است. وقتی‌كه این‌طور شد آن‌وقت آدم بلند می‌شود برود این طرف را نگاه كند ببیند چه خبر است؟ آن طرف نگاه كند ببیند چه خبر است؟ ببینیم اینجا یك چیزی گیرمان می‌آید؟ آنجا یك چیزی گیرمان می‌آید؟ دو زار اینجا گیرمان می‌آید؟ چی را مسخره می‌كنی؟ مسخره می‌كنی. در قبال این واقعت مسخره می‌كنی. حالا این یك مقدار را رفقا داشته باشند، بعد ان‌شاءاللَه ما به آن مطلب می‌رسیم.

 آیه می‌فرماید اگر این كار را انجام بدهی، تقوا و ایمان نتیجه‌اش چیست؟ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ‌ الحدید، ٢٨ دو رحمت از ناحیه پروردگار نصیب شما می‌شود. رحمت دنیوی و رحمت اخروی. مسئله مهم ما این است‌ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ‌ الحدید، ٢٨ خدا برای شما نور قرار می‌دهد. به‌به چه سعادتی! یك نوری می‌اندازد در سینه شما، هرجا كه گیر كردید می‌بینید عقربه رفت این طرف یا عقربه آمد آن طرف. آن نور است. تا به یك مطلبی برخورد كردی یك‌دفعه می‌بینید نفستان دارد به این طرف می‌زند آن نور است. آقا حرف این را قبول كنیم یا نكنیم؟ می‌بینید نفستان به یك طرف گرایش دارد، آن نور است. آقا در این واقعه پا بگذاریم یا نگذاریم؟ نفس می‌گوید برو پی كارت، اینها را بینداز برای اهل دنیا، آن نور است. یك قضاوتی پیش می‌آید، در آن قضاوت چه كنیم؟ جانب كدام را بگیریم؟ یك مرتبه نفس می‌گوید هیچ‌كدام را نباید بگیری، اصلًا، این برادرت است، این رفیقت است، این زنت است، این بچه‌ات است، به جهنم، باید بیایی، مطلب را بشنوی، مطلب آن را هم بشنوی، این دوتا را غریبه فرض بكنی، آن‌وقت آن نور می‌آید می‌گوید كدام را بگیر و كدام را رد كن. آن نور است. تمام حركت سیر معنوی انسان بر اساس آن نور تنظیم می‌شود، وَ يَجْعَلْ لَكُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ‌ یك نور خدا می‌اندازد در قلب شما، كه در قلب آن كسی كه هفتاد سال رفته درس خوانده نمی‌اندازد. حالا فهمیدید؟