
تقوا و آثار آن (١)
تقوا و آثار آن (١)
16شامل همه ما بشود و به دنبال آن مسیر دست ما را بگیرد و دیگر بر عمر باقی مانده حسرت از دست دادن فرصت برای ما پیدا نشود انشاءاللَه.
این يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَه وَ آمِنُوا بِرَسُولِهِ معنایش این است ایمان داشته باشیم در قلب، این ایمان داشتن رمز كار است. كسی كه ایمان ندارد تمام كارهایی كه انجام میدهد همه پوچ است. اگر شب تا صبح نماز بخواند چون ایمان ندارد، ایمان یعنی باور، باور به صدق، باور به اخلاص، باور به یك واقعیت، باور به حقانیت مكتب و طریق، این است كه به نماز جان میدهد، روح میدهد، جدا میكند و به بالا میبرد، این باور باور است و الا انسان بلند شود نماز ظهر بخواند نماز عصر بخواند، گفتند بخوانید.
امام صادق علیه السّلام در اینجا راجع به مسئله نیت و راجع به آن پشتوانهای كه باید نماز را ساپورت كند كه بتواند آن نماز انسان را از مادّه و مادّیات بیرون میكشد میفرماید: أنّ قوماً عَبَدُوا اللَه وحدَه لاشریك له و أقامُوا الصلاةَ و آتَوُا الزكاةَ و حَجُّوا البیتَ و صامُوا شهرَ رمضان افرادی هستند كه به پیامبر ایمان آوردند اسلام آوردند، خدا را عبادت كردند، نماز خواندند حج انجام میدهند، سختیها را تحمل میكنند تمام ماه رمضان را روزه میگیرند، اما نكته در اینجاست، در پشت پرده آن باور آنها و آن تفكر آنها نسبت به مسیر، چگونه هست؟ صحبت در آن است. صَنَعَهُ اللَه أَوْ صَنَعَهُ رَسُولُ اللَه ألّا صَنَعَ خلافَ الذی صَنَعَ أو وَجَدُوا ذلك فی قلوبِهم لكانوا بذلك مشركین.1 اما وقتیكه به یك مطلبی میرسد، یك قضیهای كه خدا برای آنها پیش میآورد، یك حادثهای برای آنها پیش میآورد. بنا نیست كه در این دنیا همه امور بر وفق مراد ما بگردد، بر وفق سلیقه ما بگردد، گاهی اوقات انسان را از یك چیزی محروم میكنند، گاهی اوقات یك نعمت را به یك كس دیگر میدهند، گاهی اوقات یك تكلیفی را متوجه انسان میكنند و یك تكلیف را از كس دیگر برمیدارند، همیشه اوضاع به یك منوال نیست. گاهی از اوقات انسان توقع دارد كه موجب لطف قرار بگیرد و آن لطف نصیب دیگری خواهد شد. هان! اینطوری است دیگر! گاهی از اوقات انسان به تنگدستی میافتد و فراخی نصیب دیگری خواهد شد، گاهی اوقات یك مرض برای انسان میآید صحّت به دیگری میرسد و بالعكس، تمام اوضاع و تمام حوادثی كه برای انسان اتّفاق میافتد همه آنها به یك منوال نیست، بالاخره عالم عالم امتحان است و ما فقط گل سر سبد میان آدمیان نیستیم! همه خودشان را یك همچنین حالی
- الکافى، ج ١، ص ٣٩٠
