زهد و تقوا از دیدگاه اهل معرفت (١)

این عملش، عملی است كه حتی مخالفین می‌آیند اعتراف می‌كنند، آنهایی كه مخالف با ایشان بودند، در خود مشهد مخالف بودند، پشت سر ایشان حرف می‌زدند، نامه‌های آن‌چنانی برای ایشان می‌فرستادند، وقتی از ایشان سؤال می‌كردیم بین خودشان و خلوت خودشان، یكی از آنها به دیگری گفته بود به رحمت خدا رفته گفته بود اگر در مشهد یك نفر اخلاص داشته باشد آن هم آقای آقا سید محمدحسین است. چرا؟ عمل نشان می‌دهد. كسی كه بیاید روضه را، مجلس خودش را بین‌الطلوعین بیندازد، بین‌الطلوعینی كه همه خوابیدند و جایی نمی‌روند یا می‌نشینند مشغول صبحانه خوردن، بین‌الطلوعین بیندازد و بعد هم وقتی‌كه مجلس تمام شود حركت بكنند با این وضع و این كیفیت، كه این كار را می‌كند؟

هركه بخواهد روضه بیندازد یا شب می‌اندازد، بالاخره افراد از سر كار برگردند و دیگر حالا كه كاری ندارند، یك روضه امام حسین هم می‌رویم یا اینكه یكی دو ساعت از آفتاب می‌گذرد و بعد مجلس می‌اندازند چرا؟ مؤمنین شركت كنند مُعمِنین البتّه با عین هم شركت كنند، هان امام حسین احتیاج به اینها دارد؟ امام حسین احتیاج به ما دارد؟ امام حسین احتیاج به فهم دارد نه به عزاداری و بر سر و سینه زدن، احتیاج به فهم دارد.

امام حسین احتیاج به شخصی دارد مثل ابالفضل‌العباس كه این لشكر سی هزار نفر كه سهل است اگر لشكر سی میلیون در مقابلش قرار بگیرد انگار نه انگار! سی میلیون پشه، سی میلیون مگس در قبال او قرار گرفته است. امام حسین این فرد را می‌خواهد. امام حسین احتیاج به زهیر دارد، امام حسین احتیاج به حبیب دارد، امام حسین احتیاج به مسلم بن عوسجه دارد.

آقا خود جریان كربلا را ما در قبال خودمان قرار بدهیم به آن عمل كنیم دیگر! این بازی‌ها چیست؟ امام حسین چند نفر داشت؟ سی نفر، چهل نفر، هان! بقیه بنی‌هاشم بودند دیگر! امام حسین یعنی سی نفر من اصحاب دارم. حالا ما روضه می‌اندازیم حتماً باید دو هزارتا شركت كنند. چی شد؟ روضه بینداز ده نفر بیایند، بیست نفر بیایند، چرا دو هزار نفر بیایند؟ چرا؟ آن ده نفری كه بیایند با نیت می‌آیند، می‌آیند از امام حسین بگیرند، از آن نفس اشراب بشوند آن دو هزار نفر می‌آیند فقط یا این نفر را نگاه می‌كنند یا آن نفر را. شخص واعظ صحبت می‌كند این با بغل دستیش حرف می‌زند قضایا و قصه‌ها و مسائل را مطرح می‌كند.