زهد و تقوا از دیدگاه اهل معرفت (١)

 نورانی بود! چقدر مجلس، مجلس با اخلاصی بود، مربوط به یكی از اساتید ما بود. در آن مجلس هفت، هشت نفر آمده بودند و مرسوم هم این بود كه در شب‌های جمعه روضه‌ای هست، كل افرادی كه آنجا شركت كرده بودند هفت نفر بودند. آن حالی كه من در آنجا پیدا كردم، آن صفایی كه من در آنجا پیدا كردم، طبعا جای دیگر نیست. چرا؟ چون اساس بر اساس شهرت نیست، پرچم ندارد بیرق ندارد، تابلو و پلاكارد توش نبود، اعلامیه و اینها نبود. بر اساس سنتی كه از پدران در شب‌های جمعه یك توسلی، یك زیارتی، یك روضه‌ایی به مناسبت روزها و موالید، ایام شهادات، وفیات ائمّه علیهم‌السّلام یا اگر هم نبود، همان خود روضه توسل به سیدالشّهدا علیه‌السّلام به همان مقدار بود همین كیفیت هم ادامه داشت. چقدر با صفا! چقدر با خلوص! اینها برای چیه؟ این برای آن نیتی است كه در پشت این عمل قرار گرفته.

 یك مجلس روضه دیگر انسان می‌رود از آن اول نگاه می‌كنند چه كسی می‌آید چه كسی می‌رود؟ چند نفر آمدند؟ چند نفر؟ یكی آنجا نشسته هی آمار می‌گیرد. چند نفر آمدن؟ امشب زیاد شد امشب خوب شد، امشب چی شد، دوربین می‌آورند تماشا، یكی یكی آنهایی كه آمدن عكسشان ثبت بشود در مجلس ما شركت كردند.

 بنده در یك مجلسی شركت كردم، روز عاشورا در همین طهران به یك مناسبتی، انسان بعضی مجالس را به خاطر رودربایستی می‌رود! اگر نرود فردا می‌گویند آقا نیامد، بی‌احترامی كرد، بی‌توجّهی كرد، بی‌اعتنایی كرد. خیلی از این مجالس به خاطر رودربایستی است. آن فرد یك حقّی به گردن ما داشته، از همان سی سال، سی و پنج سال پیش، گفتیم برای ادای آن حقّ، بعضی از سال‌ها در یك مجلس روضه‌ای كه دارد شركت كنیم یكی از همان خیابان‌های طهران. افراد می‌آیند و می‌روند عصر عاشورا بعد از آن روز دیگر من تا به حال نرفتم روز عاشورا منبری دارد توسل می‌كند، روضه می‌خواند، یك نفر آمده، یك دوربین دو متر و نیمی دستش گرفته، یك یك دور این مجلس همین طوری بچرخد تو كلّه یك یك افراد، تو سر آن یكی دوم سوم چهارم پنجم، بیا، برو، وسط جمعیت و این چیزها، فاتحه هر چی روضه امام حسین و روز عاشورا را با این ادا و اطوارها ... خجالت نمی‌كشند از امام حسین هم خجالت نمی‌كشند. واقعاً چقدر انسان باید بی‌حیا باشد. آقا هزارتا مجلس درست كن بزن بكوب دف بردار هزارتا فیلم بساز، دیگر با امام حسین چرا بازی بكنی؟ با ائمّه دیگر چرا باید بازی كنی؟