حقیقت زهد وتقوا و بیان مراتب زهد دروغین

روی این حساب در مسئله زهد ممكن است انسان همان‌طوری كه در جلسات گذشته عرض شد خود انسان در موقعیتی قرار بگیرد كه متوجه نباشد این مسیری را كه می‌رود و خیال می‌كند كه مسیر مسیر حق است و راهش راه درست است، خود او خیال می‌كند كه این مسیر مسیر حق است ولی در واقع آن وضعیتی كه او به خود گرفته است وضعیتی است كه نمی‌تواند او را از این دایره خارج كند، از این موقعیت نمی‌تواند بیرون بیاورد. برای فرار از یك همچنین مهلكه‌ای لازم است انسان دائماً راه خودش را چك كند امتحان كند. با خود فكر كند كه اگر یك همچنین موقعیتی برای دیگری بود من در ارتباط با او چه حالی داشتم، من در نگرشم نسبت به او چه نظری داشتم؟ اگر فلان شخص كه نسبت به من چندان توجهی هم ندارد او هم اگر یك همچنین مطلبی را بگوید، او هم اگر یك همچنین راهی را برود او هم اگر یك همچنین مطالبی را القاء بكند من نسبت به او چه نظری دارم چه تفكری دارم؟ چگونه خیال می‌كنم؟ اگر احساس كرد بینه و بین اللَه بین خودش و بین قلب خودش یك شخصی آمد و از او سؤال كرد كه آقا من برای یك همچنین مطلبی چه كنم؟ هیچ برای او فرقی نكرد اینجا بیا یا آنجا برو، بداند كه راهش درست است. ولی اگر دید نه، به‌خاطر ملاحظاتی به‌خاطر موقعیتی كه در آن موقعیت قرار گرفته است ولو اینكه دیگری را حق می‌بیند بالاخره مطالب مطالبی است كه انسان نمی‌تواند از دائره ذهن و فكر خود بیرون بیاورد مطالبی است گفته می‌شود، مكتبی است عنوان می‌شود مسائلی است مطرح می‌شود، خداوند هم به انسان عقل داده فهم داده ذهن داده وجدان داده، انسان می‌تواند مطالب دیگران را با همان ملاكاتی كه به دست دارد در ترازوی سنجش بسنجد و مقدار قرب و بعد او را نسبت به حق اندازه بگیرد و میزان او را در نظر بگیرد. اگر احساس كرد كه مطالبی را كه در آن محیط قرار دارد با مطالب او یكسان است یا چه بسا بالاتر و دقیق‌تر و بهتر است و هیچ‌گونه مضره و مفسده‌ای در آن محیط وجود ندارد نسبت به افرادی كه گرایش به آن محیط دارند اگر به این نحو باشد انسان نمی‌تواند دیگر آن موقعیت‌فعلی خود را به‌عنوان ملاك حق و به‌عنوان شاخصه با حق در نظر خود مطرح كند و به دیگران هم اعلام كند. اینها مسائلی است كه به همه حب و بغض‌ها برمی‌گردد.